Μνημοσύνη
Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας
Μνημοσύνης δ᾽ ἐξαῦτις ἐράσσατο καλλικόμοιο,
ἐξ ἧς οἱ Μοῦσαι χρυσάμπυκες ἐξεγένοντο
ἐννέα, τῇσιν ἅδον θαλίαι καὶ τέρψις ἀοιδῆς. Ησίοδος, Θεογονία 915-7
Λέξη: "ὅ"
- ΑΙΣΧ Αγ 76 ἰσόπαιδα νέμοντες ἐπὶ σκήπτροις. | ὅ τε γὰρ νεαρὸς μυελὸς στέρνων | ἐντὸς ἀνᾴσσων
- ΑΙΣΧ Αγ 97 πελάνῳ μυχόθεν βασιλείῳ. | τούτων λέξασ᾽ ὅ τι καὶ δυνατὸν | καὶ θέμις αἴνει
- ΑΙΣΧ Αγ 113 οἰωνῶν βασιλεὺς βασιλεῦσι νεῶν ὁ κελαινός, ὅ τ᾽ ἐξόπιν | ἀργᾶς,
- ΑΙΣΧ Αγ 1571 τάδε μὲν στέργειν, | δύστλητά περ ὄνθ᾽· ὃ δὲ λοιπόν, ἰόντ᾽ | ἐκ τῶνδε δόμων ἄλλην
- ΑΙΣΧ Επτ 5 εὖ πράξαιμεν, αἰτία θεοῦ· | εἰ δ᾽ αὖθ᾽, ὃ μὴ γένοιτο, συμφορὰ τύχοι, | Ἐτεοκλέης
- ΑΙΣΧ Επτ 130 ῥυσίπολις γενοῦ, | Παλλάς, ὅ θ᾽ ἵππιος ποντομέδων ἄναξ | ἰχθυβόλῳ μαχανᾷ Ποσειδάν,
- ΑΙΣΧ Επτ 369 — ὅ τοι κατόπτης, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, στρατοῦ | πευθώ τιν᾽ ἡμῖν, ὦ φίλαι, νέαν φέρει,
- ΑΙΣΧ Επτ 760 μὲν πίτνον, ἄλλο δ᾽ ἀείρει | τρίχαλον, ὃ καὶ περὶ πρύμ- | ναν πόλεως καχλάζει.
- ΑΙΣΧ Ευμ 618 ἀνδρός, οὐ γυναικός, οὐ πόλεως πέρι, | ὃ μὴ κελεύσαι Ζεὺς Ὀλυμπίων πατήρ. | τὸ μὲν
- ΑΙΣΧ Ευμ 932 ἔλαχον διέπειν. | ὅ γε μὴν κύρσας βαρεῶν τούτων, | οὐκ οἶδεν ὅθεν πληγαὶ βιότου·
- ΑΙΣΧ Ικ 1047 ταχυπόμποισι διωγμοῖς; | — ὅ τί τοι μόρσιμόν ἐστιν, τὸ γένοιτ᾽ ἄν. | Διὸς οὐ
- ΑΙΣΧ Περ 30 θ᾽ ἱππιοχάρμης | καὶ Μασίστρης, ὅ τε τοξοδάμας | ἐσθλὸς Ἰμαῖος Φαρανδάκης θ᾽,
- ΑΙΣΧ Περ 36 Πηγασταγὼν Αἰγυπτογενής, | ὅ τε τῆς ἱερᾶς Μέμφιδος ἄρχων | μέγας Ἀρσάμης, τάς τ᾽
- ΑΙΣΧ Περ 321 Ἀμφιστρεύς τε πολύπονον δόρυ | νωμῶν, ὅ τ᾽ ἐσθλὸς Ἀριόμαρδος Σάρδεσι | πένθος
- ΑΙΣΧ Πρ 226 νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι. | ὃ δ᾽ οὖν ἐρωτᾶτ᾽, αἰτίαν καθ᾽ ἥντινα
- ΑΙΣΧ Πρ 295 ἔνι μοι· φέρε γὰρ | σήμαιν᾽ ὅ τι χρή σοι συμπράσσειν· | οὐ γάρ ποτ᾽ ἐρεῖς ὡς
- ΑΙΣΧ Πρ 521 μηδὲ λιπάρει. | ἦ πού τι σεμνόν ἐστιν ὃ ξυναμπέχεις. | ἄλλου λόγου μέμνησθε, τόνδε
- ΑΙΣΧ Πρ 556 δέ μοι μέλος προσέπτα | τόδ᾽ ἐκεῖνό θ᾽ ὅ τ᾽ ἀμφὶ λουτρὰ | καὶ λέχος σὸν ὑμεναίουν
- ΑΙΣΧ Πρ 605 ἀλλά μοι τορῶς | τέκμηρον ὅ τι μ᾽ ἐπαμμένει | παθεῖν· τί μῆχαρ, ἢ τί φάρμακον νόσου;
- ΑΙΣΧ Πρ 683 κλύεις τὰ πραχθέντ᾽· εἰ δ᾽ ἔχεις εἰπεῖν ὅ τι | λοιπὸν πόνων, σήμαινε μηδέ μ᾽
- ΑΙΣΧ Πρ 1064 ἄλλο τι φώνει καὶ παραμυθοῦ μ᾽ | ὅ τι καὶ πείσεις· οὐ γὰρ δή που | τοῦτό γε τλητὸν
- ΑΙΣΧ Πρ 1067 κελεύεις κακότητ᾽ ἀσκεῖν; | μετὰ τοῦδ᾽ ὅ τι χρὴ πάσχειν ἐθέλω· | τοὺς προδότας γὰρ
- ΑΙΣΧΙΝ 3.22 λόγον πρὸς τοὺς λογιστάς. Καὶ πῶς ὅ γε μηδὲν λαβὼν μηδ᾽ ἀναλώσας ἀποίσει λόγον
- ΑΙΣΧΙΝ 3.42 Ὃ δ᾽ ἦν ἐπιφθονώτατον, προξενίας εὑρημένοι τινὲς ἐν ταῖς ἔξω πόλεσι,
- ΑΙΣΧΙΝ 3.48 Τὸ γὰρ «ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ» ὅ τι ἐστίν, ὅλην τὴν ἡμέραν λέγε· οὐ γὰρ ἀποδείξεις
- ΑΙΣΧΙΝ 3.59 ὁμολογήσας καὶ ἐπινεύσας ἀληθὲς εἶναι, ὅ τι ἂν αὐτὸς ὁ λογισμὸς αἱρῇ·
- ΑΙΣΧΙΝ 3.67 θυσία καὶ ὁ προαγών, ἐν τῇ ἱερᾷ ἡμέρᾳ, ὃ πρότερον οὐδεὶς μέμνηται γεγονός, τίνα
- ΑΙΣΧΙΝ 3.70 μόνοι μηδ᾽ ἀπαράσκευοι πολεμήσαιμεν, ὃ νῦν ἡμῖν παθεῖν συνέβη διὰ Δημοσθένην.
- ΑΙΣΧΙΝ 3.73 Ὃ δὲ ἦν ὑπόλοιπον αὐτοῖς, Κερσοβλέπτην καὶ τὸν ἐπὶ Θρᾴκης τόπον ἔκδοτον
- ΑΙΣΧΙΝ 3.87 Φιλίππου δύναμιν προσμεταπεμψάμενος, ὅ τ᾽ ἀδελφὸς αὐτοῦ Ταυροσθένης, ὁ νυνὶ
- ΑΙΣΧΙΝ 3.90 ἔχθρας καὶ τῆς Φιλίππου. Ἀπορῶν δ᾽ ὅ τι χρήσαιτο αὑτῷ, καὶ παραγγελλομένης ἐπ᾽
- ΑΙΣΧΙΝ 3.90 βοηθήσειν, εἴ τις ἐπ᾽ αὐτὸν ἴοι· ὃ πρόδηλον ἦν ἐσόμενον, εἰ μὴ ὑμεῖς κωλύσετε.
- ΑΙΣΧΙΝ 3.94 ἀλλὰ πολὺ τούτου δεινότερον φανήσεται ὃ μέλλω λέγειν. Εἰς γὰρ τοῦτο προήχθη
- ΑΙΣΧΙΝ 3.101 ἀνάγνωθι καὶ τοῦ κλέμματος ἅψαι ὃ ὑφείλετο ὁ μιαρὸς καὶ ἀνόσιος ἄνθρωπος ὅν
- ΑΙΣΧΙΝ 3.103 τυράννου, τάλαντον δ᾽ ἐξ Ὠρεοῦ, δι᾽ ὃ καὶ καταφανὴς ἐγένετο, δημοκρατουμένων
- ΑΙΣΧΙΝ 3.124 χρόνῳ εἰς Πύλας, ἔχοντας δόγμα, καθ᾽ ὅ τι δίκας δώσουσιν οἱ Ἀμφισσεῖς ὑπὲρ ὧν
- ΑΙΣΧΙΝ 3.130 εἰς Δελφοὺς ἐπερησομένους τὸν θεὸν ὅ τι χρὴ πράττειν, Δημοσθένης δὲ ἀντέλεγε
- ΑΙΣΧΙΝ 3.133 πεισόμενοι, καὶ αὐτοὶ καὶ ἡ πατρίς, ὅ τι ἂν ἐκείνῳ δόξῃ, καὶ ἐν τῇ τοῦ
- ΑΙΣΧΙΝ 3.135 ἢ τῶν γε στρατὸν εὐρὺν ἀπώλεσεν ἢ ὅ γε τεῖχος, | ἢ νέας ἐν πόντῳ ἀποτίνυται
- ΑΙΣΧΙΝ 3.148 δὲ καὶ τῶν προειρημένων μέγιστόν ἐστιν ὃ μέλλω λέγειν. Φιλίππου γὰρ οὐ
- ΑΙΣΧΙΝ 3.162 πολὺν χρόνον ἐν τῇ Δημοσθένους οἰκίᾳ· ὅ τι πάσχων ἢ πράττων, ἀμφίβολος ἡ
- ΑΙΣΧΙΝ 3.186 Τί οὖν ἐστιν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὃ ἐγὼ λέγω; ἐνταῦθα ἡ ἐν Μαραθῶνι μάχη
- ΑΙΣΧΙΝ 3.188 ΤΟΙΣ ΑΠΟ ΦΥΛΗΣ | Παρανάγνωθι δὴ καὶ ὃ γέγραφε Κτησιφῶν Δημοσθένει τῷ τῶν μεγίστων αἰτίῳ κακῶν.
- ΑΙΣΧΙΝ 3.190 ὑμῖν ὁ γραμματεὺς τὸ ἐπίγραμμα ὃ ἐπιγέγραπται τοῖς ἀπὸ Φυλῆς τὸν δῆμον
- ΑΙΣΧΙΝ 3.213 κἂν μή τις προείπῃ, διαγιγνώσκειν. Ὃ δ᾽ ἐστὶ κοινὸν καὶ δίκαιον κατ᾽ ἀμφοτέρων
- ΑΙΣΧΙΝ 3.237 ἅψαι τῶν ἔργων, ἐπίδειξον ἡμῖν ὅ τι λέγεις. Τὰς μὲν γὰρ περὶ τοὺς Ἀμφισσέας καὶ
- ΑΙΣΩΠ Μυθ 1.1 ἠδυνάτει. διόπερ πόρρωθεν στᾶσα, ὃ μόνον τοῖς ἀσθενέσιν καὶ ἀδυνάτοις
- ΑΙΣΩΠ Μυθ 36.1 οὗτος, πέπαυσο. ἐν σοὶ γάρ ἐστι τοῦτο, ὃ ἔχεις, ἢ νεκρὸν εἶναι ἢ ἔμψυχον».
- ΑΙΣΩΠ Μυθ 91.1 σκεψόμενος καὶ τούτῳ παρῄνει λέγειν, ὅ τι ἂν θεάσηται ὄρνεον. καὶ ὁ Ἑρμῆς τὸ
- ΑΙΣΩΠ Μυθ 102.1 δηλοῖ, ὅτι οὐδὲν οὕτως ἐστὶν ἐνάρετον, ὃ μὴ πάντως περί τι ψόγον ἐπιδέχεται.
