Μνημοσύνη
Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας
Μνημοσύνης δ᾽ ἐξαῦτις ἐράσσατο καλλικόμοιο,
ἐξ ἧς οἱ Μοῦσαι χρυσάμπυκες ἐξεγένοντο
ἐννέα, τῇσιν ἅδον θαλίαι καὶ τέρψις ἀοιδῆς. Ησίοδος, Θεογονία 915-7
Λέξη: "ἡ"
- ΑΙΣΧ Αγ 264 σιγώσῃ φθόνος. | εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία, | ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης
- ΑΙΣΧ Αγ 637 κακαγγέλῳ | γλώσσῃ μιαίνειν· χωρὶς ἡ τιμὴ θεῶν. | ὅταν δ᾽ ἀπευκτὰ πήματ᾽ ἄγγελος
- ΑΙΣΧ Αγ 1062 φράζε καρβάνῳ χερί. | ἑρμηνέως ἔοικεν ἡ ξένη τοροῦ | δεῖσθαι. τρόπος δὲ θηρὸς ὡς
- ΑΙΣΧ Αγ 1093 καὶ πέδον ῥαντήριον. | ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην | εἶναι, ματεύει δ᾽ ὧν
- ΑΙΣΧ Αγ 1116 ἦ δίκτυόν τί γ᾽ Ἅιδου. | ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία | φόνου. στάσις δ᾽
- ΑΙΣΧ Αγ 1116 τί γ᾽ Ἅιδου. | ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία | φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος γένει
- ΑΙΣΧ Αγ 1237 φίλοις πνέουσαν; ὡς δ᾽ ἐπωλολύξατο | ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ. | δοκεῖ δὲ
- ΑΙΣΧ Αγ 1444 δ᾽ οὐκ ἐπραξάτην. | ὁ μὲν γὰρ οὕτως, ἡ δέ τοι κύκνου δίκην | τὸν ὕστατον μέλψασα
- ΑΙΣΧ Αγ 1607 ὄντ᾽ ἐν σπαργάνοις· | τραφέντα δ᾽ αὖθις ἡ δίκη κατήγαγεν, | καὶ τοῦδε τἀνδρὸς
- ΑΙΣΧ Επτ 17 τέκνοις τε, Γῇ τε μητρί, φιλτάτῃ τροφῷ· | ἡ γὰρ νέους ἕρποντας εὐμενεῖ πέδῳ,
- ΑΙΣΧ Επτ 70 θεοί, | Ἀρά τ᾽ Ἐρινὺς πατρὸς ἡ μεγασθενής, | μή μοι πόλιν γε πρυμνόθεν πανώλεθρον
- ΑΙΣΧ Επτ 402 οὐρανοῦ κυρεῖν— | τάχ᾽ ἂν γένοιτο μάντις ἡ ἀνοία τινί. | εἰ γὰρ θανόντι νὺξ ἐπ᾽
- ΑΙΣΧ Επτ 439 τῶν τοι ματαίων ἀνδράσιν φρονημάτων | ἡ γλῶσσ᾽ ἀληθὴς γίγνεται κατήγορος. | Καπανεὺς
- ΑΙΣΧ Επτ 662 φλύοντα σὺν φοίτῳ φρενῶν. | εἰ δ᾽ ἡ Διὸς παῖς παρθένος Δίκη παρῆν | ἔργοις ἐκείνου
- ΑΙΣΧ Ευμ 603 ἐμὸν κατέκτανε. | †τοιγὰρ σὺ μὲν ζῇς, ἡ δ᾽ ἐλευθέρα φόνου. | τί δ᾽ οὐκ ἐκείνην
- ΑΙΣΧ Ευμ 658 καὶ μάθ᾽ ὡς ὀρθῶς ἐρῶ. | οὐκ ἔστι μήτηρ ἡ κεκλημένη τέκνου | τοκεύς, τροφὸς δὲ
- ΑΙΣΧ Ευμ 660 νεοσπόρου· | τίκτει δ᾽ ὁ θρῴσκων, ἡ δ᾽ ἅπερ ξένῳ ξένη | ἔσωσεν ἔρνος, οἷσι μὴ
- ΑΙΣΧ Ικ 343 γ᾽ εἶπας, πόλεμον ἄρασθαι νέον. | ἀλλ᾽ ἡ Δίκη γε ξυμμάχων ὑπερστατεῖ. | εἴπερ γ᾽
- ΑΙΣΧ Ικ 721 ἰδεῖν, | καὶ τἄλλα πλοῖα πᾶσά θ᾽ ἡ ᾽πικουρία | εὔπρεπτος· αὐτὴ δ᾽ ἡγεμὼν ὑπὸ χθόνα
- ΑΙΣΧ Περ 53 καὶ ἀκοντισταὶ Μυσοί· Βαβυλὼν δ᾽ | ἡ πολύχρυσος πάμμεικτον ὄχλον | πέμπει σύρδην,
- ΑΙΣΧ Περ 156 ἄνασσα Περσίδων ὑπερτάτη, | μῆτερ ἡ Ξέρξου γεραιά, χαῖρε, Δαρείου γύναι· | θεοῦ μὲν
- ΑΙΣΧ Περ 182 ἐδοξάτην μοι δύο γυναῖκ᾽ εὐείμονε, | ἡ μὲν πέπλοισι Περσικοῖς ἠσκημένη, | ἡ δ᾽ αὖτε
- ΑΙΣΧ Περ 183 ἡ μὲν πέπλοισι Περσικοῖς ἠσκημένη, | ἡ δ᾽ αὖτε Δωρικοῖσιν, εἰς ὄψιν μολεῖν,
- ΑΙΣΧ Περ 186 γένους | ταὐτοῦ· πάτραν δ᾽ ἔναιον ἡ μὲν Ἑλλάδα | κλήρῳ λαχοῦσα γαῖαν, ἡ δὲ βάρβαρον.
- ΑΙΣΧ Περ 187 ἡ μὲν Ἑλλάδα | κλήρῳ λαχοῦσα γαῖαν, ἡ δὲ βάρβαρον. | τούτω στάσιν τιν᾽, ὡς ἐγὼ
- ΑΙΣΧ Περ 194 ἐν ἡνίαισί τ᾽ εἶχεν εὔαρκτον στόμα, | ἡ δ᾽ ἐσφάδᾳζε, καὶ χεροῖν ἔντη δίφρου
- ΑΙΣΧ Περ 792 πλεῖον ᾖ τὸ Μηδικόν. | αὐτὴ γὰρ ἡ γῆ ξύμμαχος κείνοις πέλει. | πῶς τοῦτ᾽ ἔλεξας,
- ΑΙΣΧ Περ 832 θράσει. | σὺ δ᾽, ὦ γεραιὰ μῆτερ ἡ Ξέρξου φίλη, | ἐλθοῦσ᾽ ἐς οἴκους κόσμον ὅστις
- ΑΙΣΧ Πρ 24 χροιᾶς ἀμείψεις ἄνθος· ἀσμένῳ δέ σοι | ἡ ποικιλείμων νὺξ ἀποκρύψει φάος, | πάχνην θ᾽
- ΑΙΣΧ Πρ 391 τούτου φυλάσσου μή ποτ᾽ ἀχθεσθῇ κέαρ. | ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.
- ΑΙΣΧ Πρ 565 σήμηνον ὅποι | γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι. | ἆ ἆ, ἓ ἕ·
- ΑΙΣΧ Πρ 775 γοναῖς. | ἥδ᾽ οὐκέτ᾽ εὐξύμβλητος ἡ χρησμῳδία. | καὶ μηδὲ σαυτῆς ἐκμαθεῖν ζήτει
- ΑΙΣΧ Πρ 797 οὔθ᾽ ἥλιος προσδέρκεται | ἀκτῖσιν οὔθ᾽ ἡ νύκτερος μήνη ποτέ. | πέλας δ᾽ ἀδελφαὶ
- ΑΙΣΧ Πρ 834 κοὐδὲν αἰνικτηρίως | προσηγορεύθης ἡ Διὸς κλεινὴ δάμαρ | μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι· τῶνδε
- ΑΙΣΧ Πρ 873 ἐκ τῶνδ᾽ ἐμὲ | λύσει. τοιόνδε χρησμὸν ἡ παλαιγενὴς | μήτηρ ἐμοὶ διῆλθε Τιτανὶς
- ΑΙΣΧ Πρ 1057 τί γὰρ ἐλλείπει μὴ ‹οὐ› παραπαίειν | ἡ τοῦδ᾽ εὐχή; τί χαλᾷ μανιῶν; | ἀλλ᾽ οὖν ὑμεῖς
- ΑΙΣΧ Χο 189 δεσπόζειν φόβης; | ἀλλ᾽ οὐδὲ μήν νιν ἡ κτανοῦσ᾽ ἐκείρατο, | ἐμὴ δὲ μήτηρ, οὐδαμῶς
- ΑΙΣΧ Χο 241 τὸ μητρὸς ἐς σέ μοι ῥέπει | στέργηθρον—ἡ δὲ πανδίκως ἐχθαίρεται— | καὶ τῆς τυθείσης
- ΑΙΣΧ Χο 535 οὔτοι μάταιον· ἀνδρὸς ὄψανον πέλει. | ἡ δ᾽ ἐξ ὕπνου κέκλαγεν ἐπτοημένη. | πολλοὶ
- ΑΙΣΧ Χο 547 θρόμβῳ τ᾽ ἔμειξεν αἵματος φίλον γάλα, | ἡ δ᾽ ἀμφὶ τάρβει τῷδ᾽ ἐπῴμωξεν πάθει, | δεῖ
- ΑΙΣΧ Χο 734 Αἴγισθον ἡ κρατοῦσα τοῖς ξένοις καλεῖν | ὅπως τάχιστ᾽ ἄνωγεν, ὡς σαφέστερον
- ΑΙΣΧ Χο 910 πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί; | ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία. | καὶ
- ΑΙΣΧΙΝ 3.4 οἱ πρυτάνεις οὔθ᾽ οἱ πρόεδροι οὔθ᾽ ἡ προεδρεύουσα φυλή, τὸ δέκατον μέρος τῆς
- ΑΙΣΧΙΝ 3.6 οἱ νόμοι τῇ πόλει, σῴζεται καὶ ἡ δημοκρατία.
- ΑΙΣΧΙΝ 3.12 Καὶ ἡ μὲν πόλις τὸ ἴσον ἀδίκημα ἀδικεῖται· προκαταλαμβάνονται γὰρ ἐπαίνοις καὶ
- ΑΙΣΧΙΝ 3.20 ὑμετέραν ψῆφον. Οὐκ ἄρα στεφανωθήσεται ἡ βουλὴ ἡ ἐξ Ἀρείου πάγου; οὐδὲ γὰρ
- ΑΙΣΧΙΝ 3.20 ψῆφον. Οὐκ ἄρα στεφανωθήσεται ἡ βουλὴ ἡ ἐξ Ἀρείου πάγου; οὐδὲ γὰρ πάτριον
- ΑΙΣΧΙΝ 3. Κτησιφῶν· αἱρεῖ γὰρ αὐτὸν οὐχ ἡ κατηγορία ἡ ἐμή, ἀλλὰ τὰ δημόσια γράμματα.
- ΑΙΣΧΙΝ 3. αἱρεῖ γὰρ αὐτὸν οὐχ ἡ κατηγορία ἡ ἐμή, ἀλλὰ τὰ δημόσια γράμματα.
- ΑΙΣΧΙΝ 3.27 τείχη καὶ ταμίας, καὶ μάλα ὀρθῶς, ἵν᾽ ἡ πόλις ἔχοι ὑπεύθυνα σώματα, παρ᾽ ὧν
