Ανθολογίες
Ανθολογία Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας
των Θ.Κ. Στεφανόπουλου, Στ. Τσιτσιρίδη, Λ. Αντζουλή, Γ. Κριτσέλη
Αποτελέσματα για: "Α"
- ἁ (23)
- ΑΙΣΧ Αγ 140τὸ δ᾽ εὖ νικάτω. «τόσον περ εὔφρων ἁ καλὰ δρόσοις ἀέπτοις μαλερῶν ‹λε›όντων |
- ΑΛΚΜ απ 1.44δ᾽ οὔτ᾽ ἐπαινῆν οὔτε μωμήσθαι νιν ἁ κλεννὰ χοραγὸς οὐδ᾽ ἁμῶς ἐῇ· δοκεῖ γὰρ ἤμεν
- ΑΛΚΜ απ 1.51ἦ οὐχ ὁρῇς; ὁ μὲν κέλης Ἐνετικός· ἁ δὲ χαίτα τᾶς ἐμᾶς ἀνεψιᾶς |
- ἅ (91)
- ΑΙΣΧ Επτ 426{πύργοις δ᾽ ἀπειλεῖ δείν᾽, ἃ μὴ κραίνοι τύχη·} θεοῦ τε γὰρ θέλοντος ἐκπέρσειν
- ΑΙΣΧ Πρ 485κἄκρινα πρῶτος ἐξ ὀνειράτων ἃ χρὴ ὕπαρ γενέσθαι, κληδόνας τε δυσκρίτους |
- ΑΙΣΧΙΝ 3.168λόγον. ἐγὼ μὲν μεθ᾽ ὑμῶν λογιοῦμαι, ἃ δεῖ ὑπάρξαι ἐν τῇ φύσει τῷ δημοτικῷ ἀνδρὶ
- ἀ (4)
- ΑΛΚ απ 346.5ἕνα καὶ δύο πλήαις κὰκ κεφάλας, ‹ἀ› δ᾽ ἀτέρα τὰν ἀτέραν κύλιξ ὠθήτω. 6
- ΑΛΚ απ 347.2οἴνῳ, τὸ γὰρ ἄστρον περιτέλλεται ἀ δ᾽ ὤρα χαλέπα, πάντα δὲ δίψαισ᾽ ὐπὰ καύματος,
- ΣΑΠΦΩ απ 16.6σύνετον πόησαι π]άντι τ[ο]ῦτ᾽, ἀ γὰρ πόλυ περσκέθοισα κάλλος [ἀνθ]ρώπων Ἐλένα
- ΣΤΗΣΙΧ απ 222b.207οὐδέ γα μὰν φιλότατ', ἐπὶ δ' ἀ….αννόον ἀνδρῶν θεοὶ τιθεῖσι. |
- ᾱ (1)
- ΑΡΙΣΤ ΑθΠολ 42.3τροφ[ὴν] τοῖς μὲν σωφρονισταῖς δραχμὴν ᾱ ἑκάστῳ, τοῖς δ᾽ ἐφήβοις τέτταρας
- α (5)
- ΕΥΚΛ Στοιχ 1.47δὲ τῶν ΒΑ, ΑΓ τὰ ΗΒ, ΘΓ, καὶ διὰ τοῦ Α ὁποτέρᾳ τῶν ΒΔ, ΓΕ παράλληλος ἤχθω ἡ ΑΛ·
- ΕΥΚΛ Στοιχ 1.47τῇ ΒΑ καὶ τῷ πρὸς αὐτῇ σημείῳ τῷ Α δύο εὐθεῖαι αἱ ΑΓ, ΑΗ μὴ ἐπὶ τὰ αὐτὰ μέρη
- ΗΡΩΝ Πνευμ 1.16 ἔστω κρουνισμάτιον ἀεὶ ῥέον τὸ Α·τούτῳ δὲ ὑποκείσθω στεγνὸν ἀγγεῖον τὸ ΒΓΔΕ
- ΚΑΛΛ Αιτ απ 1.7……]. [.]και Τε[λ]χῖσιν ἐγὼ τόδε· «φῦλον α[ ……] τήκ[ειν] ἧπαρ ἐπιστάμενον, |
- ΠΛΟΥΤ Κρασσ 33.6δὲ τῶν ἑξῆς ἀμοιβαίων πρὸς τὸν χορὸν ‹Α.› τίς ἐφόνευσεν; ‹Β.› ἐμὸν τὸ γέρας,
- ἄ (1)
- ΗΡΩΔ Μιμ 3.62δείξοντες; αἰνέω τἄργα, Κότταλ᾽, ἂ πρήσσεις· οὔ σοι ἔτ᾽ ἀπαρκεῖ τῇσι δορκάσιν
- ἆ (3)
- ΚΑΛΛ Αιτ απ 1.33ἐγ]ὼ δ᾽ εἴην οὑλ̣[α]χύς, ὁ πτερόεις, ἆ πάντ]ως, ἵνα γῆρας ἵνα δρόσον ἣν μὲν ἀείδω
- ΟΜ Ιλ 17.443δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν· «ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι θνητῷ,
- ΣΗΜΩΝ απ 7.76μόγις· ἄπυγος, αὐτόκωλος. ἆ τάλας ἀνὴρ ὅστις κακὸν τοιοῦτον ἀγκαλίζεται. |
- ἄαπτοι (1)
- ΗΣ Εργ 148{ἄπλαστοι· μεγάλη δὲ βίη καὶ χεῖρες ἄαπτοι ἐξ ὤμων ἐπέφυκον ἐπὶ στιβαροῖσι
- ἀβακχεύτοισιν (1)
- ΕΥΡ Βακχ 472τίν᾽ ἰδέαν ἔχοντά σοι; ἄρρητ᾽ ἀβακχεύτοισιν εἰδέναι βροτῶν. ἔχει δ᾽ ὄνησιν
- ἀβασανίστως (1)
- ΘΟΥΚ 1.20.1καὶ ἢν ἐπιχώρια σφίσιν ᾖ, ὁμοίως ἀβασανίστως παρ᾽ ἀλλήλων δέχονται.
- ἀβασίλευτος (1)
- ΛΟΥΚ Ιστορ 41βιβλίοις καὶ ἄπολις, αὐτόνομος, ἀβασίλευτος,οὐ τί τῷδε ἢ τῷδε δόξει
- ΑΒΓ (2)
- ΕΥΚΛ Στοιχ 1.47 ἔστω τρίγωνον ὀρθογώνιον τὸ ΑΒΓ ὀρθὴν ἔχον τὴν ὑπὸ ΒΑΓ γωνίαν· λέγω, ὅτι τὸ
- ΕΥΚΛ Στοιχ 1.47γὰρ ἑκατέρα— κοινὴ προσκείσθω ἡ ὑπὸ ΑΒΓ·ὅλη ἄρα ἡ ὑπὸ ΔΒΑ ὅλῃ τῇ ὑπὸ ΖΒΓ ἐστιν
- ΑΒΔ (2)
- ΕΥΚΛ Στοιχ 1.47ἡ ΑΔ βάσει τῇ ΖΓ {ἐστιν} ἴση, καὶ τὸ ΑΒΔ τρίγωνον τῷ ΖΒΓ τριγώνῳ ἐστὶν ἴσον·
- ΕΥΚΛ Στοιχ 1.47ἐστὶν ἴσον· καὶ {ἐστι} τοῦ μὲν ΑΒΔ τριγώνου διπλάσιον τὸ ΒΛ παραλληλόγραμμον·
- ἀβεβαίοις (1)
- ΓΟΡΓ ΕλΕγκ 11καὶ ἀβέβαιος οὖσα σφαλεραῖς καὶ ἀβεβαίοις εὐτυχίαις περιβάλλει τοὺς αὐτῇ
- ἀβέβαιος (1)
- ΓΟΡΓ ΕλΕγκ 11παρέχονται. ἡ δὲ δόξα σφαλερὰ καὶ ἀβέβαιος οὖσα σφαλεραῖς καὶ ἀβεβαίοις
- ἄβιος (1)
- ΑΝΩΝ ΑισΒιος 69ἐὰν μὴ ἐκπίωμαι αὐτὴν ἔσομαι ἄβιος.» προβαλόντες δὲ τοὺς δακτυλίους ἐκύρωσαν
- Ἀβραδάτᾳ (1)
- ΞΕΝ ΚΠαιδ 6.4.2[6.4.2] καὶ τῷ Ἀβραδάτᾳ δὲ τὸ τετράρρυμον ἅρμα καὶ ἵππων ὀκτὼ παγκάλως
- Ἀβραδάτα (1)
- ΞΕΝ ΚΠαιδ 6.4.5πάντας ἔλεξεν· Ἀλλ᾽ ὅτι μέν, ὦ Ἀβραδάτα,εἴ τις καὶ ἄλλη πώποτε γυνὴ τὸν ἑαυτῆς
- Ἀβραδάτας (1)
- ΞΕΝ ΚΠαιδ 6.4.4δὲ καὶ πρόσθεν ὢν ἀξιοθέατος ὁ Ἀβραδάτας ὡπλίσθη τοῖς ὅπλοις τούτοις, ἐφάνη μὲν
- ἁβράν (1)
- ΦΙΛΟΣΤΡ Εικ 1.29.3αὐτὸ τὸ εἶδος· παρέλθοι ἂν καὶ Λυδὴν ἁβρὰν καὶ Ἀτθίδα ὑπόσεμνον καὶ Σπαρτιᾶτιν
