Ανθολογίες
Ανθολογία Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας
των Θ.Κ. Στεφανόπουλου, Στ. Τσιτσιρίδη, Λ. Αντζουλή, Γ. Κριτσέλη
Λημματικός τύπος: "ἦ"
- ΑΙΣΧ Αγ 269ἐξ ἀπιστίας. Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω; χαρά μ᾽ ὑφέρπει δάκρυον
- ΑΙΣΧ Αγ 276λάβοιμι βριζούσης φρενός, ἀλλ᾽ ἦ σ᾽ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις; παιδὸς νέας ὣς
- ΑΙΣΧ Επτ 580καλεῖ· λέγει δὲ τοῦτ᾽ ἔπος διὰ στόμα· «ἦ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προσφιλὲς καλόν
- ΑΙΣΧ Επτ 670οἶμαί νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν πέλας· ἦ δῆτ᾽ ἂν εἴη πανδίκως ψευδώνυμος Δίκη,
- ΑΛΚΜ απ 1.50τῶν ὑποπετριδίων ὀνείρων· ἦ οὐχ ὁρῇς; ὁ μὲν κέλης Ἐνετικός· ἁ δὲ χαίτα |
- ΑΝΩΝ Μοιχ 34τὰ ἐπιτασσόμε(να); τί γέγονε[ν; ἦ] μαίνῃ; εἰσελθόντ(ες) ἴδετε τίς ἐστιν. τί
- ΑΠΟΛΛ ΡΟΔ 947ἦ ῥα περιφραδέως, ἐπὶ δὲ σχεδὸν ᾔνεον ἄμφω. οὐδ᾽ ἄρα Μηδείης θυμὸς τράπετ᾽ ἄλλα
- ΑΠΟΛΛ ΡΟΔ 954παπταίνεσκε παρακλίνουσα παρειάς. ἦ θαμὰ δὴ στηθέων ἐάγη κέαρ, ὁππότε δοῦπον ἢ
- ΑΡΙΣΤΟΦ Αχ 543Σεριφίων, καθῆσθ᾽ ἂν ἐν δόμοισιν; ἦ πολλοῦ γε δεῖ· καὶ κάρτα μέντἂν εὐθέως
- ΓΡΗΓ ΝΑΖ ΕπηΗθ 16.3πῆ δὲ φέρων στήσει με Θεὸς μέγας; ἦ ῥα σαώσει ἔνθεν ἀναστήσας εὔδιον ἐς λιμένα;
- ΕΥΡ Ικ 423ἂν δύναιτο πρὸς τὰ κοίν᾽ ἀποβλέπειν. ἦ δὴ νοσῶδες τοῦτο τοῖς ἀμείνοσιν, ὅταν
- ΗΣ Εργ 166Ἑλένης ἕνεκ᾽ ἠυκόμοιο. {ἔνθ᾽ ἦ τοι τοὺς μὲν θανάτου τέλος ἀμφεκάλυψε} τοῖς δὲ
- ΘΕΟΚΡ Ειδ 1.16συρίσδεν. τὸν Πᾶνα δεδοίκαμες· ἦ γὰρ ἀπ᾽ ἄγρας τανίκα κεκμακὼς ἀμπαύεται· ἔστι
- ΘΕΟΚΡ Ειδ 1.67ὅκα Δάφνις ἐτάκετο, πᾷ ποκα, Νύμφαι; ἦ κατὰ Πηνειῶ καλὰ τέμπεα, ἢ κατὰ Πίνδω;
- ΙΒΥΚ απ 287.5ρα δίκτυα Κύπριδος ἐσβάλλει· ἦ μὰν τρομέω νιν ἐπερχόμενον, ὥστε φερέζυγος ἵππος
- ΛΟΓΓΙΝ ΠΥψους 10.2ὐπακούει καὶ γελαίσας ἰμέροεν, τό μ᾽ ἦ μὰν καρδίαν ἐν στήθεσιν ἐπτόαισεν. ὠς
- ΜΟΣΧ Ευρ 74παρθενίην μίτρην ἄχραντον ἔρυσθαι. ἦ γὰρ δὴ Κρονίδης ὥς μιν φράσαθ᾽ ὣς ἐόλητο
- ΞΕΝ ΚΠαιδ 6.4.6ἐπομνύω σοι τὴν ἐμὴν καὶ σὴν φιλίαν ἦ μὴν ἐγὼ βούλεσθαι ἂν μετὰ σοῦ ἀνδρὸς
- ΞΕΝ Συμπ 9.6καὶ τοὺς παρόντας ἅπαντας συνομόσαι ἂν ἦ μὴν τὸν παῖδα καὶ τὴν παῖδα ὑπ᾽
- ΟΜ Ιλ 17.429πεσόντος ὑφ᾽ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο. ἦ μὰν Αὐτομέδων, Διώρεος ἄλκιμος υἱός, πολλὰ
- ΟΜ Ιλ 17.445ὑμεῖς δ᾽ ἐστὸν ἀγήρω τ᾽ ἀθανάτω τε; ἦ ἵνα δυστήνοισι μετ᾽ ἀνδράσιν ἄλγε᾽ ἔχητον;
- ΟΜ Ιλ 17.450Πριαμίδης ἐποχήσεται· οὐ γὰρ ἐάσω. ἦ οὐχ ἅλις ὡς καὶ τεύχε᾽ ἔχει καὶ ἐπεύχεται αὔτως;
- ΟΜ Ιλ 21.233δύων, σκιάσῃ δ᾽ ἐρίβωλον ἄρουραν.» ἦ, καὶ Ἀχιλλεὺς μὲν δουρικλυτὸς ἔνθορε μέσσῳ
- ΟΜ Ιλ 6.390ἐϊκυῖα· φέρει δ᾽ ἅμα παῖδα τιθήνη.» ἦ ῥα γυνὴ ταμίη, ὁ δ᾽ ἀπέσσυτο δώματος Ἕκτωρ
- ΟΜ Ιλ 6.441μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ· «ἦ καὶ ἐμοὶ τάδε πάντα μέλει, γύναι· ἀλλὰ μάλ᾽ αἰνῶς
- ΠΑΡΜ απ 1.27κακὴ προὔπεμπε νέεσθαι τήνδ᾽ ὁδόν (ἦ γὰρ ἀπ᾽ ἀνθρώπων ἐκτὸς πάτου ἐστίν), ἀλλὰ
- ΠΙΝΔ Πυθ 1.47νοι, καμάτων δ᾽ ἐπίλασιν παράσχοι· ἦ κεν ἀμνάσειεν, οἵαις ἐν πολέμοισι μάχαις
- ΠΛ Πολ 518d[518d] τοῦτο δ᾽ εἶναί φαμεν τἀγαθόν. ἦ γάρ; Ναί. Τούτου τοίνυν, ἦν δ᾽ ἐγώ,
- ΣΟΦ ΟΤ 943θάνατος ἐν τάφοις ἔχει. πῶς εἶπας; ἦ τέθνηκε‹ν Οἰδίπου πατήρ›; εἰ δὲ μὴ λέγω
- ΣΟΦ ΟΤ 993θεήλατον μάντευμα δεινόν, ὦ ξένε. ἦ ῥητόν; ἢ οὐχὶ θεμιτὸν ἄλλον εἰδέναι;
- ΣΟΦ ΟΤ 1000τῶν τεκόντων ὄμμαθ᾽ ἥδιστον βλέπειν. ἦ γὰρ τάδ᾽ ὀκνῶν κεῖθεν ἦσθ᾽ ἀπόπτολις;
- ΣΟΦ ΟΤ 1012ταρβῶν γε μή μοι Φοῖβος ἐξέλθῃ σαφής. ἦ μὴ μίασμα τῶν φυτευσάντων λάβῃς; τοῦτ᾽
- ΣΟΦ ΟΤ 1039ὁ δοὺς δὲ ταῦτ᾽ ἐμοῦ λῷον φρονεῖ. ἦ γὰρ παρ᾽ ἄλλου μ᾽ ἔλαβες οὐδ᾽ αὐτὸς τυχών;
- ΣΟΦ ΟΤ 1041ἄλλος ἐκδίδωσί μοι. τίς οὗτος; ἦ κάτοισθα δηλῶσαι λόγῳ; τῶν Λαΐου δήπου τις
- ΣΟΦ ΟΤ 1043τῶν Λαΐου δήπου τις ὠνομάζετο. ἦ τοῦ τυράννου τῆσδε γῆς πάλαι ποτέ; μάλιστα·
- ΣΟΦ ΟΤ 1045τούτου τἀνδρὸς οὗτος ἦν βοτήρ. ἦ κἄστ᾽ ἔτι ζῶν οὗτος, ὥστ᾽ ἰδεῖν ἐμέ; ὑμεῖς γ᾽
