Ανθολογίες
Ανθολογία Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας
των Θ.Κ. Στεφανόπουλου, Στ. Τσιτσιρίδη, Λ. Αντζουλή, Γ. Κριτσέλη
Λημματικός τύπος: "ἁ"
- ΑΙΣΧ Αγ 140τὸ δ᾽ εὖ νικάτω. «τόσον περ εὔφρων ἁ καλὰ δρόσοις ἀέπτοις μαλερῶν ‹λε›όντων |
- ΑΛΚΜ απ 1.44δ᾽ οὔτ᾽ ἐπαινῆν οὔτε μωμήσθαι νιν ἁ κλεννὰ χοραγὸς οὐδ᾽ ἁμῶς ἐῇ· δοκεῖ γὰρ ἤμεν
- ΑΛΚΜ απ 1.51ἦ οὐχ ὁρῇς; ὁ μὲν κέλης Ἐνετικός· ἁ δὲ χαίτα τᾶς ἐμᾶς ἀνεψιᾶς |
- ΑΛΚΜ απ 1.58Ἁγησιχόρα μὲν αὕτα· ἁ δὲ δευτέρα πεδ᾽ Ἀγιδὼ τὸ Fεῖδος ἵππος Ἰβηνῷ Κολαξαῖος
- ΒΙΩΝ ΕπιτΑδ 17ἔχει κατὰ μηρὸν Ἄδωνις, μεῖζον δ᾽ ἁ Κυθέρεια φέρει ποτικάρδιον ἕλκος. τῆνον μὲν
- ΒΙΩΝ ΕπιτΑδ 19καὶ Νύμφαι κλαίουσιν Ὀρειάδες· ἁ δ᾽ Ἀφροδίτα λυσαμένα πλοκαμῖδας ἀνὰ δρυμὼς
- ΒΙΩΝ ΕπιτΑδ 31ὅτε ζώεσκεν Ἄδωνις, κάτθανε δ᾽ ἁ μορφὰ σὺν Ἀδώνιδι. «τὰν Κύπριν αἰαῖ». ὤρεα
- ΒΙΩΝ ΕπιτΑδ 35ἄνθεα δ᾽ ἐξ ὀδύνας ἐρυθαίνεται, ἁ δὲ Κυθήρα πάντας ἀνὰ κναμώς, ἀνὰ πᾶν νάπος
- ΕΥΡ Βακχ 409καρπίζουσιν ἄνομβροι, οὗ θ᾽ ἁ καλλιστευομένα Πιερία, μούσειος ἕδρα, | 410
- ΘΕΟΚΡ Ειδ 1.1Ἁδύ τι τὸ ψιθύρισμα καὶ ἁ πίτυς, αἰπόλε, τήνα, ἁ ποτὶ ταῖς παγαῖσι, μελίσδεται,
- ΘΕΟΚΡ Ειδ 1.2ψιθύρισμα καὶ ἁ πίτυς, αἰπόλε, τήνα, ἁ ποτὶ ταῖς παγαῖσι, μελίσδεται, ἁδὺ δὲ καὶ τύ
- ΘΕΟΚΡ Ειδ 1.6λάβῃ τῆνος γέρας, ἐς τὲ καταρρεῖ ἁ χίμαρος· χιμάρω δὲ καλὸν κρέας, ἔστε κ᾽ ἀμέλξῃς.
- ΘΕΟΚΡ Ειδ 1.133φορέοιτε βάτοι, φορέοιτε δ᾽ ἄκανθαι, ἁ δὲ καλὰ νάρκισσος ἐπ᾽ ἀρκεύθοισι κομάσαι,
- ΘΕΟΚΡ Ειδ 1.134πάντα δ᾽ ἄναλλα γένοιτο, καὶ ἁ πίτυς ὄχνας ἐνείκαι, Δάφνις ἐπεὶ θνάσκει, καὶ
- ΘΕΟΚΡ Ειδ 15.7κρηπίδες, παντᾷ χλαμυδηφόροι ἄνδρες· ἁ δ᾽ ὁδὸς ἄτρυτος· τὺ δ᾽ ἑκαστέρω αἰὲν ἀποικεῖς.
- ΘΕΟΚΡ Ειδ 15.33οἷα θεοῖς ἐδόκει, τοιαῦτα νένιμμαι. ἁ κλᾲξ τᾶς μεγάλας πεῖ λάρνακος; ὧδε φέρ᾽ αὐτάν.
- ΘΕΟΚΡ Ειδ 15.63πείρᾳ θην πάντα τελεῖται. χρησμὼς ἁ πρεσβῦτις ἀπῴχετο θεσπίξασα. πάντα γυναῖκες
- ΘΕΟΚΡ Ειδ 15.97Πραξινόα· μέλλει τὸν Ἄδωνιν ἀείδειν ἁ τᾶς Ἀργείας θυγάτηρ, πολύιδρις ἀοιδός,
- ΘΕΟΚΡ Ειδ 15.110χαριζομένα, πολυώνυμε καὶ πολύναε, ἁ Βερενικεία θυγάτηρ Ἑλένᾳ εἰκυῖα Ἀρσινόα
- ΘΕΟΚΡ Ειδ 15.126δὲ τάπητες ἄνω μαλακώτεροι ὕπνω· ἁ Μίλατος ἐρεῖ χὠ τὰν Σαμίαν καταβόσκων,
- ΘΕΟΚΡ Ειδ 15.145ἡξεῖς. Πραξινόα, τὸ χρῆμα σοφώτατον ἁ θήλεια· ὀλβία ὅσσα ἴσατι, πανολβία ὡς
- ΜΕΛ ΠΑ 5.144.6μάταια κόμαις ἔπι φαιδρὰ γελᾶτε; ἁ γὰρ παῖς κρέσσων ἁδυπνόων στεφάνων.
- ΝΟΣΣ ΠΑ 7.170.3τὸ μέλι. τοῦτο λέγει Νοσσίς· τίνα δ᾽ ἁ Κύπρις οὐκ ἐφίλασεν, οὐκ οἶδεν τήνα γ᾽,
