Γραφικό

Μνημοσύνη
Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας

Μνημοσύνης δ᾽ ἐξαῦτις ἐράσσατο καλλικόμοιο,
ἐξ ἧς οἱ Μοῦσαι χρυσάμπυκες ἐξεγένοντο
ἐννέα, τῇσιν ἅδον θαλίαι καὶ τέρψις ἀοιδῆς. Ησίοδος, Θεογονία 915-7

ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ ΡΟΔΙΟΣ

Ἀργοναυτικά (4.1773-4.1781)


ἵλατ᾽ ἀριστήων μακάρων γένος· αἵδε δ᾽ ἀοιδαί
εἰς ἔτος ἐξ ἔτεος γλυκερώτεραι εἶεν ἀείδειν
1775ἀνθρώποις. ἤδη γὰρ ἐπὶ κλυτὰ πείραθ᾽ ἱκάνω
ὑμετέρων καμάτων· ἐπεὶ οὔ νύ τις ὔμμιν ἄεθλος
αὖτις ἀπ᾽ Αἰγίνηθεν ἀνερχομένοισιν ἐτύχθη,
οὔτ᾽ ἀνέμων ἐριωλαὶ ἐνέσταθεν· ἀλλὰ ἕκηλοι
γαῖαν Κεκροπίην παρά τ᾽ Αὐλίδα μετρήσαντες
1780Εὐβοίης ἔντοσθεν Ὀπούντιά τ᾽ ἄστεα Λοκρῶν
ἀσπασίως ἀκτὰς Παγασηίδας εἰσαπέβητε.


Επίλογος

Ευτυχισμένων ήρωων γενιά, ευσπλαχνιστείτε
και τα τραγούδια τούτα εδώ, ας είν᾽ χρόνο με χρόνο
γλυκύτερα στους άνθρωπους, για να τα τραγουδάνε.
1775 Γιατί στων ξακουσμένων σας κόπων το τέλος τώρα
έφτασα πια· κατόρθωμα δεν κάνατε κανένα
άλλο σαν απ᾽ την Αίγενα ερχόσαστε στα πάνω,
κι ανεμοζάλες άλλες πια δε σηκωθήκαν· μόνο
ήσυχοι από του Κέκροπα τη γη και την Αυλίδα
1780 και μέσα από την Εύβοια και των Λοκρών τις πόλεις,
στων Παγασών χαρούμενοι βγήκατε το λιμάνι.