ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΩΤΟ

Προοίμιον. Επίκλησις Φοίβου και Μουσών.

Φοίβε, εμπνευσμένος από Σε, θα θυμηθώ τις δόξες
παλιών αντρών, που στ᾽ άνοιγμα του Πόντου και στους Μαύρους
τους βράχους, με τη διαταγή του βασιλιά Πελία
πήγαν την όμορφην Αργώ για το χρυσό το δέρμα.
5 Γιατί έναν τέτοιον άκουσε λόγο ο Πελίας, ότι
μοίρα κακή τον καρτερεί, απ᾽ όποιονε θενά ιδει
άνθρωπο μονοπέδιλο. Θα σκοτωθεί από κείνον.
Λίγο κατόπι ο Ιάσονας, καθώς έλεγε ο λόγος,
πεζός περνώντας τ᾽ Άναυρου το φουσκωμένο ρέμα,
10 γλίτωσε το ᾽να πέδιλο, μα μες στη λάσπη τ᾽ άλλο
τ᾽ άφησε και στη θάλασσα το ρέμα τού το πήρε.
Αμέσως στον Πελία εμπρός επήγε, να καθίσει
στη διασκέδαση κι αυτός, που ᾽καναν στον πατέρα
τον Ποσειδώνα και τους θεούς τούς άλλους αθανάτους·
και μόνο την Πελασγική την Ήρα ειχαν ξεχάσει.
15 Μόλις τον είδε ο βασιλιάς Πελίας υποψιάστη
κι αγώνισμα του ετοίμασε, πολυβασανισμένο
ταξίδι, είτε στη θάλασσα είτε σ᾽ ανθρώπους ξένους
ο γυρισμός του να χαθεί, να μην ξαναγυρίσει.
Για το καράβι του οι παλιοί τραγουδιστάδες λένε,
πως το ᾽κανε με συμβουλές της Αθηνάς ο Άργος.
20 Κι εγώ για των παλικαριών τ᾽ όνομα τώρα θά ειπω
και τη γενιά, και θάλασσας περάσματα, και πόσα
στις θάλασσες κατόρθωσαν δέρνοντας δώθε κείθε·
κι οι Μούσες στο τραγούδι μου ας έρθουνε βοηθοί μου.