1140 Και μ᾽ απορία απάντησε από τα πάθια ο Άργος.
«Απ᾽ την Ελλάδα, του Αίολου ο εγγονός ο Φρίξος
στην Αίαν ότι έφτασε νομίζω έχετε ακούσει
και σεις από πρωτύτερα, ο Φρίξος, που στου Αιήτη
την πόλη ανέβη σε κριό καβάλα, που τον είχε
1145 από χρυσό κάνει ο Ερμής και ως με τα τώρα ακόμα
το δέρμα του μπορούσατε να ιδείτε ξαπλωμένο
σε μιας δρυς τα πυκνόφυλλα κλαδιά. Και το κριάρι
στο Φύξιο του Κρόνου γιο, το Δία πρώτ᾽ απ᾽ όλους
με αυτού του ίδιου συμβουλές θυσίασε κατόπι.
Κι αυτόν τον δέχτη σπίτι του ο Αιήτης, και την κόρη
τη Χαλκιόπη του ᾽δωσε γυναίκα χωρίς δώρα,
1150 από καλή του διάθεση. Κι είμαστε μεις εκείνων
γενιά. Μα εκείνος τώρα πια έχει πεθάνει, ο Φρίξος,
γέρος μέσα στο μέγαρο του Αιήτη· και μεις τώρα
για του γονιού παραγγελιές φροντίζοντας, ταξίδι
τραβάμε στον Ορχομενό, να πάρουμε τα πλούτη
του Αθάμαντα. Κι αν τ᾽ όνομα θέλεις καλά να μάθεις,
1155 αυτόν τον λεν Κυσίτωρο και τούτον εδώ Φρόντη
κι εκείνον Μέλανα· και μέ να με φωνάζετε Άργο.»
Έτσ᾽ είπε αυτός· κι οι ήρωες τ᾽ αντάμωμα χαρήκαν
και τους περιποιήθηκαν όλοι τους θαμπωμένοι·
κι απάντησε ο Ιάσονας πάλι μ᾽ αυτά τα λόγια.
1160 «Λοιπόν αλήθεια, συγγενείς σ᾽ εμάς απ᾽ τους γονιούς μας
παρακαλείτε ευνοϊκή βοήθεια στα κακά σας.
Γιατί αδερφοί γεννήθηκαν Αθάμας και Κρηθέας
κι εγώ μ᾽ αυτούς τους σύντροφους, τ᾽ αγγόνι του Κρηθέα,
απ᾽ την Ελλάδα έρχουμαι στην πόλη του Αιήτη.
1165 Μα θαν τα ξαναπούμε αυτά και πάλι ένας στον άλλο·
τώρα ντυθείτε πιο μπροστά· γιατί από θεών νομίζω
θέληση πως εφτάσατε στα χέρια μου με ανάγκη.»
Έτσ᾽ είπε και τους έδωσε ρούχα απ᾽ το πλοίο να βάλουν.
Κι έπειτα στ᾽ Άρη το ναό όλοι μαζί βαδίσαν,
1170 πρόβατα να θυσιάσουνε και βιαστικά τα στήσαν
γύρω στη σκάρα, που έξωθε απ᾽ τον ασκέπαστό ηταν
ναό, με πέτρες· μέσαθε άγιο λιθάρι μαύρο
βρισκόταν, που προσεύχονταν όλες οι Αμαζόνες.
Ούτε συνήθιζαν αυτές σα ᾽ρχόνταν απ᾽ αντίκρυ
1175 πρόβατα ή βόδια στο βωμό αυτό σφαχτά να καίνε·
μόνο άλογα θυσίαζαν από καιρό θρεφτάρια.
Και σαν θυσιάσαν κι έφαγαν το τοιμασμένο δείπνο,
τότε τα λόγια αρχίνησε ο Ιάσονας και είπε.
«Ο Δίας καθετί καλά το βλέπει· και ποτέ μας
1180 δεν τον γελούμε αν άδικοι ή δίκαιοι φανούμε·
έτσι κι από το σκότωμα γλίτωσε το γονιό σας
της μητριάς, κι αμέτρητο του ᾽δωσε χώρια πλούτο·
έτσι και τώρα πάλι εσάς γλίτωσε χωρίς βλάβη
από την άγρια χειμωνιά. Μα με το πλοίο ετούτο
1185 μπορείτε όπου κι αν θέλετε εδώ κι εκεί να πάτε,
στην Αία ή και στην πλούσια του Ορχομενού την πόλη.
Γιατί το σχέδιασεν αυτό η Αθηνά και ξύλα
με το πελέκι απ᾽ την κορφή του Πήλιου έχει κομμένα·
κι ο Άργος το ᾽φιαξε μαζί μ᾽ αυτήν. Μα το δικό σας
1190 το σκόρπισε κύμα κακό, πριν πάει σιμά στους Βράχους,
που στο στενό της θάλασσας ολημερίς χτυπιούνται.
Μα εμπρός και σεις σε μας βοηθοί γενείτε, που το δέρμα
να πάρουμε τ᾽ ολόχρυσο θέλουμε στην Ελλάδα,
και γίνετέ μας οδηγοί, γιατί για να γιατρέψω
1195 του Φρίξου τη θυσία εγώ αυτό το δρόμο κάνω,
του Δία να λυθεί η οργή, που ᾽χει στους Αιολίδες.»