Η Ήρα πείθει την Αφροδίτην να την βοηθήση.

Σηκώθηκαν και πήγανε στ᾽ ανάχτορο το μέγα
της Κύπριδας, που τό ᾽φιαξεν ο δυνατός της άντρας,
όταν την επρωτόπηρε γυναίκα από το Δία·
και σαν περάσαν την αυλή στου θάλαμου σταθήκαν
40 την αίθουσα, που του Ήφαιστου έστρωνε η θεά κρεβάτι·
μα εκείνος στο χαλκιάδικο, στ᾽ αμόνια του είχε πάει
πρωί, στου κινητού νησιού το μέγα βάθος, που όλα
τα έργατά του δούλευε μες στης φωτιάς τη φλόγα.
Κι εκείνη μόνη εκάθοταν στο σπίτι σ᾽ ένα θρόνο
45 του τόρνου, μπρος στη θύρα της και στους λευκούς της ώμους,
στις δυο μεριές απολυτά χτένιζε τα μαλλιά της,
με χρυσό χτένι, πλοκαμούς μακριούς για να τα πλέξει.
Μόλις τις είδε από μακριά, σταμάτησε· και μέσα
να μπούνε τις εκάλεσε, κι απ᾽ το θρονί εσηκώθη,
50 και με τα χέρια, αχτένιστα έδεσε τα μαλλιά της·
κι έτσι γλυκά τους μίλησε τότε χαμογελώντας.
«Καλές μου, ανάγκη ποιά ως εδώ, σας φέρνει ή ποιά σκέψη
κατόπι από τόσον καιρό; Πώς ήρθατε, ενώ πρώτα
δεν μου πολυερχόσαστε; γιατ᾽ είστε πιο μεγάλες.»
55 Και η Ήρα της απάντησε μ᾽ αυτά τα λόγια κι είπε.
«Μας κοροϊδεύεις· μα η καρδιά φουσκώνει απ᾽ το κακό μας.
Γιατί στο Φάσι ποταμό το πλοίο έχει αράξει
ο Αισονίδης και μ᾽ αυτόν όσοι παν για το δέρμα.
Για όλους αυτούς, γιατί μακριά φτάσαν για τη δουλειά τους,
60 φοβόμαστε και μάλιστα και για τον Αισονίδη.
Αυτόν εγώ κι αν πρόκειται να πάει κάτω στον Άδη
να λύσει τον Ιξίονα απ᾽ τα χαλκά δεσμά του,
θα τον γλιτώσω, δύναμη στο γόνα μου όσο υπάρχει·
να μη γελά ο Πελίας μ᾽ εμέ, απ᾽ την κακιά του μοίρα
65 γλιτώνοντας, που μ᾽ άφησε χωρίς τιμή θυσίας,
από την περηφάνεια του· κι έξω απ᾽ αυτό ο Ιάσων
πολύ μού ηταν αγαπητός, απ᾽ όταν στου Αναύρου
τις εκβολές μ᾽ απάντησε, πού ηταν πλημμυρισμένος,
απ᾽ το κυνήγι στρέφοντας, όταν εγώ τους δίκιους
ανθρώπους εδοκίμαζα· κι άσπρά ηταν απ᾽ το χιόνι
70 τα όρη κι οι κατάμαυρες κορφές, κι απ᾽ αυτά κάτω
κατρακυλώντας βουηχτά χυνόνταν τα ποτάμια·
και με λυπήθη, που σε γριά ήμουν παραλλαγμένη,
με σήκωσε στους ώμους του και πέρασε το ρέμα·
για τούτο ατέλειωτη τιμή γω του ᾽χω· κι ο Πελίας
75 δεν θα πληρώσει τη βρισιάν, αν γυρισμό δεν δώσεις».