Γραφικό

Μνημοσύνη
Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας

Μνημοσύνης δ᾽ ἐξαῦτις ἐράσσατο καλλικόμοιο,
ἐξ ἧς οἱ Μοῦσαι χρυσάμπυκες ἐξεγένοντο
ἐννέα, τῇσιν ἅδον θαλίαι καὶ τέρψις ἀοιδῆς. Ησίοδος, Θεογονία 915-7

ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ ΡΟΔΙΟΣ

Ἀργοναυτικά (4.552-4.591)


ἀλλά, θεαί, πῶς τῆσδε παρὲξ ἁλὸς ἀμφί τε γαῖαν
Αὐσονίην νήσους τε Λιγυστίδας, αἳ καλέονται
Στοιχάδες, Ἀργῴης περιώσια σήματα νηός
555νημερτὲς πέφαται; τίς ἀπόπροθι τόσσον ἀνάγκη
καὶ χρειώ σφ᾽ ἐκόμισσε; τίνες σφέας ἤγαγον αὖραι;
αὐτόν που μεγαλωστὶ δεδουπότος Ἀψύρτοιο
Ζῆνα, θεῶν βασιλῆα, χόλος λάβεν, οἷον ἔρεξαν·
Αἰαίης δ᾽ ὀλοὸν τεκμήρατο δήνεσι Κίρκης
560αἷμ᾽ ἀπονιψαμένους, πρό τε μυρία πημανθέντας,
νοστήσειν. τὸ μὲν οὔ τις ἀριστήων ἐνόησεν·
ἀλλ᾽ ἔθεον γαίης Ὑλληίδος ἐξανιόντες
τηλόθι· τὰς δ᾽ ἀπέλειπον, ὅσαι Κόλχοισι πάροιθεν
ἑξείης πλήθοντο Λιβυρνίδες εἰν ἁλὶ νῆσοι,
565Ἴσσα τε Δυσκέλαδός τε καὶ ἱμερτὴ Πιτύεια.
αὐτὰρ ἔπειτ᾽ ἐπὶ τῇσι παραὶ Κέρκυραν ἵκοντο,
ἔνθα Ποσειδάων Ἀσωπίδα νάσσατο κούρην,
ἠύκομον Κέρκυραν, ἑκὰς Φλιουντίδος αἴης,
ἁρπάξας ὑπ᾽ ἔρωτι· μελαινομένην δέ μιν ἄνδρες
570ναυτίλοι ἐκ πόντοιο κελαινῇ πάντοθεν ὕλῃ
δερκόμενοι Κέρκυραν ἐπικλείουσι Μέλαιναν.
τῇ δ᾽ ἐπὶ καὶ Μελίτην, λιαρῷ περιγηθέες οὔρῳ,
αἰπεινήν τε Κερωσσόν, ὕπερθε δὲ πολλὸν ἐοῦσαν
Νυμφαίην παράμειβον, ἵνα κρείουσα Καλυψώ
575Ἀτλαντὶς ναίεσκε· τὰ δ᾽ ἠεροειδέα λεύσσειν
οὔρεα δοιάζοντο Κεραύνια. καὶ τότε βουλάς
ἀμφ᾽ αὐτοῖς Ζηνός τε μέγαν χόλον ἐφράσαθ᾽ Ἥρη.
μηδομένη δ᾽ ἄνυσιν τοῖο πλόου, ὦρσεν ἀέλλας
ἀντικρύ, ταῖς αὖτις ἀναρπάγδην φορέοντο
580νήσου ἔπι κραναῆς Ἠλεκτρίδος. αὐτίκα δ᾽ ἄφνω
ἴαχεν ἀνδρομέῃ ἐνοπῇ μεσσηγὺ θεόντων
αὐδῆεν γλαφυρῆς νηὸς δόρυ, τό ῥ᾽ ἀνὰ μέσσην
στεῖραν Ἀθηναίη Δωδωνίδος ἥρμοσε φηγοῦ.
τοὺς δ᾽ ὀλοὸν μεσσηγὺ δέος λάβεν εἰσαΐοντας
585φθογγήν τε Ζηνός τε βαρὺν χόλον. οὐ γὰρ ἀλύξειν
ἔννεπεν οὔτε πόρους δολιχῆς ἁλός, οὔτε θυέλλας
ἀργαλέας, ὅτε μὴ Κίρκη φόνον Ἀψύρτοιο
νηλέα νίψειεν· Πολυδεύκεα δ᾽ εὐχετάασθαι
Κάστορά τ᾽ ἀθανάτοισι θεοῖς ἤνωγε κελεύθους
590Αὐσονίης ἔμπροσθε πορεῖν ἁλός, ᾗ ἔνι Κίρκην
δήουσιν, Πέρσης τε καὶ Ἠελίοιο θύγατρα.


Διάπλους του Ηριδανού.

Όμως, θεές, πώς άραγε από τον πόντο εκείνο
στην Αυσονία τρίγυρα, στις Λιγυστίδες νήσους,
που και Στοιχάδες τις καλούν, του καραβιού σημάδια
555 αληθινά και περισσά απ᾽ την Αργώ φαινόνται;
Ανάγκη ποιά τόσο μακριά τους έστειλε; ποιά χρεία;
ανέμοι ποιοί τους έφεραν εκεί τους Αργοναύτες;
Σαν εσκοτώθη ο Άψυρτος αυτόν τον ίδιο Δία
μεγάλη οργή τον έπιασε, γι᾽αυτό πού ειχανε κάνει.
Και με τις τέχνες σκέφτηκε της Κίρκης της Αιαίας
560 το ολέθριο αίμα να πλύνουνε, και σαν βασανιστούνε
άμετρα, να γυρίσουνε πίσω κι ούτε κανένας
από τους ήρωες αυτό το ᾽νιωσε· μόνο τρέχαν
από τη χώρα μακριά φεύγοντας των Υλλέων·
και προσπεράσαν τα νησιά όλα, που κατοικούσαν
οι Κόλχοι τα Λιβυρνικά κατά σειρά στον πόντο·
565 την ποθητή Πιτύεια, Δυσκέλαδο και Ίσσα.
Κι απ᾽ αυτές ύστερα σιμά στην Κέρκυραν εφτάσαν,
όπου την κόρη του Ασωπού έφερε ο Ποσειδώνας
την όμορφη την Κέρκυρα, μακριά από τη Φλιούντα,
αρπάζοντας απ᾽ έρωτα· κι οι ναύτες σαν την βλέπουν
570 από το πέλαο σκοτεινή παντούθε από τα μαύρα
δάση, την ονομάσανε η Κέρκυρα η Μαύρη.
Και την Μελίτην έπειτα χαρούμενοι απ᾽ τον πρίμο
και την τραχιά την Κερωσσό και τη Νυμφαία, πού ηταν
πολύ μακριά, εστρίβανε, που η Καλυψώ καθόταν
575 η Ατλαντίδα η δυνατή· και νόμισαν πως βλέπαν
καταχνιασμένα τα βουνά Κεραύνια. Μα τότε
τις σκέψεις και την άγρια οργή του Δία ένιωσε η Ήρα.
Κι ως σκέφτοταν το πέρασμα τόσο μεγάλου δρόμου,
ανεμοζάλες σήκωσεν αντίθετες, π᾽ αρπάξαν
580 αυτούς και τους εφέρανε πάλι στην Ηλεκτρίδα.
Κι άξαφνα ευτύς εφώναξε, ως τρέχανε, μ᾽ ανθρώπου
φωνή, του πλοίου του σκαλιστού το ξύλο, που φωνή ειχε
και τό ειχε μπήξει ανάμεσα στης πλώρης το κοράκι
η Αθηνά από τη φηγό φιαγμένο της Δωδώνης.
Κι άγριος φόβος έπιασεν όλους των σαν ακούσαν
585 την ομιλία και τη βαριά του Δία οργή, γιατ᾽ είπε
πως ούτε πέλαου μακριά περάσματα ούτε μπόρες
σκληρές θενα ξεφύγουνε, αν για τον άγριο φόνο
του Αψύρτου δεν τους έπλενε από το κρίμα η Κίρκη·
κι έλεγε να προσεύχουνται Κάστωρ και Πολυδεύκης
στους αθανάτους τους θεούς τους δρόμους μπρος ν᾽ ανοίξουν
590 της Αυσονίας θάλασσας, που θενα βρουν την Κίρκη
της Πέρσης και του Ήλιου κόρην αγαπημένη.