Η Κίρκη καθαρίζει τον Ιάσονα και την Μήδειαν από τον φόνον του Αψύρτου.

Γοργά απ᾽ εδώ στης θάλασσας το κύμα ταξιδεύαν
660 βλέποντας τις Τυρρηνικές ακτές της Αυσονίας·
και φτάσανε στο ξακουστό λιμάνι της Αιαίας
και δέσαν άκρη στο γιαλό του πλοίου τις πρυμάτσες.
Κι εκεί την Κίρκη εβρήκανε να βρέχει το κεφάλι
με τη νοτιά της θάλασσας· τόσό ηταν φοβισμένη
665 απ᾽ όνειρα νυχτερινά· γιατί της φάνηκε ότι
οι θάλαμοι και του σπιτιού οι τοίχοι βουτηγμένοι
ήτανε στο αίμα· κι η φωτιά τα βότανά της όλα
της έτρωγε, που μάγευε πιο πριν τον κάθε ξένο,
που θα ᾽φτανε στο σπίτι της· και τη φωτιά τη σβήνει
ως μάνιαζε με φονικό αίμα, ρίχνοντας χούφτες·
κι έτσι ξελευτερώθηκεν απ᾽ τον τρελό της φόβο.
670 Γι᾽ αυτό μόλις ξημέρωσε σηκώθη και τα ρούχα
και τα μαλλιά της δρόσιζε στης θάλασσας την άλμη.
Θεριά, που δεν εμοιάζανε σαν του βουνού θερία,
μα μήτε και μ᾽ ανθρώπινο παρόμοιο να ᾽χουν σώμα,
μα αλλιώτικο στ᾽ αλλιώτικο, μέλη ανακατεμένα,
τρέχαν σαν γιδοπρόβατα σωρόν από κοντά της,
675 ως ακλουθάνε το βοσκό απ᾽ το μαντρί σαν βγαίνει.
Τέτοια θεριά ξεφύτρωσε πιο πριν από τη λάσπη
η ίδια η γη μ᾽ ανάμιχτα μέλη συναρμοσμένα,
ακόμα πριν ν᾽ αναμιχθεί με διψασμένο αγέρα,
και πριν του ηλιού του καυτερού οι αχτίνες τη δροσιά της
680 της πάρουν. Τώρα στη σειρά ο χρόνος τα ᾽χει φέρει
όλα μαζί· έτσι φριχτά στο σώμα ακολουθούσαν.
Άμετρο θάμπος έπιασε τους ήρωες· κι αμέσως
καθώς της Κίρκης το κορμί βλέπανε και τα μάτια
εύκολα λέγαν αδερφή πως ήτανε του Αιήτη.
685 Κι αυτή το φόβο απ᾽ τ᾽ όνειρον ως έβγαλε της νύχτας
ευτύς κατόπι γύριζε πίσω· κι αυτούς μαζί της
με γλυκό τρόπο χαϊδευτά λέει ν᾽ ακολουθήσουν.
Μα ο Ιάσονας επρόσταξε εκεί να μείνουν οι άλλοι
κι αυτός μαζί του τράβηξε την κόρη την Κολχίδα·
690 κι ακλούθησαν οι δυο μαζί το δρόμο αυτό, ώσπου φτάσαν
στης Κίρκης μες στο μέγαρο, κι αυτή σε λαμπρούς θρόνους
τους πήγε να καθίσουνε μη ξέροντας τί θέλουν.
Κι αυτοί βουβοί κι αμίλητοι προς το βωμόν ορμήσαν
και κάθισαν, ως είν᾽ σωστό για θλιβερούς ικέτες,
695 η Μήδεια στο μέτωπο έχοντας τα δυο χέρια
κι αυτός το μέγα μπήγοντας πλατύ σπαθί στο χώμα,
μ᾽ εκείνο πού ειχε το παιδί σκοτώσει του Αιήτη·
και δεν εσήκωναν γραμμή μπροστά τα βλέφαρά των.
Ένιωσε τότε η Κίρκη ευτύς τη μοίρα της φυγής των
κι αμάρτημ᾽ από φονικό. Γι᾽ αυτό κι αυτή σεβάστη
700 του Δία του Ικέσιου το νόμο, που θυμώνει,
βαριά, και δίνει δυνατή βοήθεια στους φονιάδες,
κι ευτύς θυσίαν έκαμε, τέτοια που καθαρίζει,
όταν ικέτες ελεεινοί μες στο βωμό καθίσουν.
Πρώτα του φόνου του σκληρού για λύσιμο από πάνω
705 τέντωσε ένα χοιρίδιο γουρούνας, που οι μαστοί της
ήταν γεμάτοι απ᾽ την κοιλιά την ξελεχωνιασμένη·
και το λαιμό του κόβοντας με το αίμα του τα χέρια
τους έβρεχε· κι άλλα έπειτα καθαρτικά τους ρίχνει,
το Δία τον καθαρτικό καλώντας με ικεσίες,
που τους φονιάδες βοηθεί. Κι αυτά όλα από το σπίτι
710 βγάλαν τα καθαρίσματα νεράιδες υπηρέτρες,
που τοίμαζαν το καθετί· κι η Κίρκη μες στο σπίτι
έκαιγε με σεμνές ευχές μαλάγματα και πίτες
πα στο βωμό από την οργή τις άγριες Ερινύες
να πάψει, και ο Δίας αυτός ευνοϊκός να γένει
715 και μαλακός και για τους δυο, είτε με ξένον αίμα
εκείνοι δα τα χέρια των έχοντας λερωμένα
είτε και με συγγενικό τηνε παρακαλούσαν.