Αποτελέσματα για: "Υ"

Εργαλεία

Κατάλογος ρηματικών τύπων της Αρχαίας Ελληνικής

του John J. Bodoh

Αποτελέσματα για: "Υ"

Βρέθηκαν 825 ρηματικοί τύποι [1 - 20]

ὑ^{1 1 Ρηματικές Καταλήξεις ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΕΝΕΡΓ. ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΜΕΣ. ΜΕΛΛΩΝ & ΣΥΝΤ. ΜΕΛΛ., ΠΑΘ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Εν. 1 2 3 ω εις ει ω ῃς ῃ οιμι οις οι ε έτω Εν. 1 2 3 ομαι ει, ῃ εται ωμαι ῃ ηται οίμην οιο οιτο ου, εο^2Σ έσθω Δυ. 2 3 ετον ετον ητον ητον οιτον οίτην ετον έτων Δυ. 2 3 εσθον εσθον ησθον ησθον οισθον οίσθην εσθον έσθων Πλ. 1 2 3 ομεν ετε ουσι(ν) ωμεν ητε ωσι(ν) οιμεν οιτε οιεν ετε όντων Πλ. 1 2 3 όμε(σ)θα εσθε ονται ώμε(σ)θα ησθε ωνται οίμε(σ)θα οισθε οιντο εσθε έσθων Απρφ.: ειν, έμεναι^1Σ Μτχ.: ων, ουσα, ον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Απρφ.: εσθαι Μτχ.: όμενος, ομένη/α, όμενον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Μετοχικές Καταλήξεις ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΕΝΕΡΓ. ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΜΕΣ. ΜΕΛΛΩΝ & ΣΥΝΤ. ΜΕΛΛΩΝ, ΠΑΘ. Αρ. Θ. Ουδ. Αρ. Θ.^1Σ Ουδ. Εν. Ον. / Κλ. ων ουσα ον Εν. Ον. / Κλ. όμενος/ε ομένη/α όμενον Γεν. οντος ούσης οντος Γεν. ομένου ομένης/ας ομένου Δοτ. οντι ούσῃ οντι Δοτ. ομένῳ ομένῃ/ᾳ ομένῳ Αιτ. οντα ουσαν ον Αιτ. όμενον ομένην/αν όμενον Δυ. Ον. / Κλ. οντε ουσα οντε Δυ. Ον. / Κλ. ομένω ομένα ομένω Γεν. όντοιν ούσαιν όντοιν Γεν. ομένοιν ομέναιν ομένοιν Δοτ. όντοιν ούσαιν όντοιν Δοτ. ομένοιν ομέναιν ομένοιν Αιτ. οντε ουσα οντε Αιτ. ομένω ομένα ομένω Πλ. Ον. / Κλ. οντες ουσαι οντα Πλ. Ον. / Κλ. όμενοι όμεναι όμενα Γεν. όντων ουσῶν όντων Γεν. ομένων ομένων ομένων Δοτ. ουσι(ν) ούσαις ουσι(ν) Δοτ. ομένοις ομέναις ομένοις Αιτ. οντας ούσας οντα Αιτ. ομένους ομένας όμενα Close & 3 3 Ρηματικές Καταλήξεις ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (θεματικός), ΕΝΕΡΓ. ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (θεματικός), ΜΕΣ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Εν. 1 2 3 ον ες ε(ν) ω ῃς ῃ οιμι οις οι ε έτω Εν. 1 2 3 όμην ου, εο^2Σ ετο ωμαι ῃ ηται οίμην οιο οιτο οῦ, εο^2Σ έσθω Δυ. 2 3 ετον έτην ητον ητον οιτον οίτην ετον έτων Δυ. 2 3 εσθον έσθην ησθον ησθον οισθον οίσθην εσθον έσθων Πλ. 1 2 3 ομεν ετε ον ωμεν ητε ωσι(ν) οιμεν οιτε οιεν ετε όντων Πλ. 1 2 3 όμε(σ)θα εσθε οντο ώμε(σ)θα ησθε ωνται οίμε(σ)θα οισθε οιντο εσθε έσθων Απρφ.: εῖν, έμεναι^1Σ Μτχ.: ών, οῦσα, όν (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Απρφ.: έσθαι Μτχ.: όμενος, ομένη/α, όμενον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) 1. Κτλξ. απρφ. -έμεναι: συχνά Επκ.. Παραδείγματα εκτός Επκ. έχουν δοθεί σε λήμματα πλήρους μορφής. [Για τον όρο λήμμα πλήρους μορφής => Εισαγωγή] 2. Ο ασυνρ. τ. σε -εο οικείος σε όλες τις διαλέκτους εκτός Aττικής πεζογραφίας. 3. Τ. με κτλξ. -αι διακρίνονται συχνά από τον τόνο. Ενεργ. απρφ.: πέμψαι, φῆναι, καλέσαι, ἀκοῦσαι Ευκτ. ενεργ.: πέμψαι, φήναι, καλέσαι, ἀκούσαι Πρ. μέσ.: πέμψαι, φῆναι, κάλεσαι, ἄκουσαι Μετοχικές Καταλήξεις ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (θεματικός), ΕΝΕΡΓ. ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (θεματικός), ΜΕΣ. Αρ. Θ. Ουδ. Αρ. Θ.^1Σ Ουδ. Εν. Ον. / Κλ. ών οῦσα όν Εν. Ον. / Κλ. όμενος/ε ομένη/α όμενον Γεν. όντος ούσης όντος Γεν. ομένου ομένης/ας ομένου Δοτ. όντι ούσῃ όντι Δοτ. ομένῳ ομένῃ/ᾳ ομένῳ Αιτ. όντα οῦσαν όν Αιτ. όμενον ομένην/αν όμενον Δυ. Ον. / Κλ. όντε ούσα όντε Δυ. Ον. / Κλ. ομένω ομένα ομένω Γεν. όντοιν ούσαιν όντοιν Γεν. ομένοιν ομέναιν ομένοιν Δοτ. όντοιν ούσαιν όντοιν Δοτ. ομένοιν ομέναιν ομένοιν Αιτ. όντε ούσα όντε Αιτ. ομένω ομένα ομένω Πλ. Ον. / Κλ. όντες οῦσαι όντα Πλ. Ον. / Κλ. όμενοι όμεναι όμενα Γεν. όντων ουσῶν όντων Γεν. ομένων ομένων ομένων Δοτ. οῦσι(ν) ούσαις οῦσι(ν) Δοτ. ομένοις ομέναις ομένοις Αιτ. όντας ούσας όντα Αιτ. ομένους ομένας όμενα Close}: σε λ. πλήρ. μ. [=> ἀ¹]
ὑβαλλ^{1 1 Ρηματικές Καταλήξεις ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΕΝΕΡΓ. ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΜΕΣ. ΜΕΛΛΩΝ & ΣΥΝΤ. ΜΕΛΛ., ΠΑΘ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Εν. 1 2 3 ω εις ει ω ῃς ῃ οιμι οις οι ε έτω Εν. 1 2 3 ομαι ει, ῃ εται ωμαι ῃ ηται οίμην οιο οιτο ου, εο^2Σ έσθω Δυ. 2 3 ετον ετον ητον ητον οιτον οίτην ετον έτων Δυ. 2 3 εσθον εσθον ησθον ησθον οισθον οίσθην εσθον έσθων Πλ. 1 2 3 ομεν ετε ουσι(ν) ωμεν ητε ωσι(ν) οιμεν οιτε οιεν ετε όντων Πλ. 1 2 3 όμε(σ)θα εσθε ονται ώμε(σ)θα ησθε ωνται οίμε(σ)θα οισθε οιντο εσθε έσθων Απρφ.: ειν, έμεναι^1Σ Μτχ.: ων, ουσα, ον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Απρφ.: εσθαι Μτχ.: όμενος, ομένη/α, όμενον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Μετοχικές Καταλήξεις ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΕΝΕΡΓ. ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΜΕΣ. ΜΕΛΛΩΝ & ΣΥΝΤ. ΜΕΛΛΩΝ, ΠΑΘ. Αρ. Θ. Ουδ. Αρ. Θ.^1Σ Ουδ. Εν. Ον. / Κλ. ων ουσα ον Εν. Ον. / Κλ. όμενος/ε ομένη/α όμενον Γεν. οντος ούσης οντος Γεν. ομένου ομένης/ας ομένου Δοτ. οντι ούσῃ οντι Δοτ. ομένῳ ομένῃ/ᾳ ομένῳ Αιτ. οντα ουσαν ον Αιτ. όμενον ομένην/αν όμενον Δυ. Ον. / Κλ. οντε ουσα οντε Δυ. Ον. / Κλ. ομένω ομένα ομένω Γεν. όντοιν ούσαιν όντοιν Γεν. ομένοιν ομέναιν ομένοιν Δοτ. όντοιν ούσαιν όντοιν Δοτ. ομένοιν ομέναιν ομένοιν Αιτ. οντε ουσα οντε Αιτ. ομένω ομένα ομένω Πλ. Ον. / Κλ. οντες ουσαι οντα Πλ. Ον. / Κλ. όμενοι όμεναι όμενα Γεν. όντων ουσῶν όντων Γεν. ομένων ομένων ομένων Δοτ. ουσι(ν) ούσαις ουσι(ν) Δοτ. ομένοις ομέναις ομένοις Αιτ. οντας ούσας οντα Αιτ. ομένους ομένας όμενα Close}: Επκ. ενστ. ρ. ὑποβάλλω
ὑβρι^{4ε 4ε Ρηματικές Καταλήξεις ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΣΥΝΡ. ΣΕ -εω «ΑΤΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ» ΕΝΕΡΓ., ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ε^4Σ ΔΩΡΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ ΕΝΕΡΓ.^4Σ ΜΕΛΛΩΝ ΕΝΕΡΓ. ΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΥΓΡΟ/ΕΡΡΙΝΟ ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΣΥΝΡ. ΣΕ -εω «ΑΤΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ» ΜΕΣ., ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ε^4Σ ΔΩΡΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ ΜΕΣ.^4Σ ΜΕΛΛΩΝ ΜΕΣ. ΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΥΓΡΟ/ΕΡΡΙΝΟ Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Εν. 1 2 3 ῶ εῖς εῖ ῶ ῇς ῇ οίην οίης οίη ει είτω Εν. 1 2 3 οῦμαι ῇ, εῖ εῖται ῶμαι ῇ ῆται οίμην οῖο οῖτο οῦ είσθω Δυ. 2 3 εῖτον εῖτον ῆτον ῆτον οῖτον οίτην εῖτον είτων Δυ. 2 3 εῖσθον εῖσθον ῆσθον ῆσθον οῖσθον οίσθην εῖσθον είσθων Πλ. 1 2 3 οῦμεν εῖτε οῦσι(ν) ῶμεν ῆτε ῶσι(ν) οῖμεν οῖτε οῖεν εῖτε ούντων Πλ. 1 2 3 ούμε(σ)θα εῖσθε οῦνται ώμε(σ)θα ῆσθε ῶνται οίμε(σ)θα οῖσθε οῖντο εῖσθε είσθων Απρφ.: εῖν Μτχ.: ῶν, οῦσα, οῦν (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Απρφ.: εῖσθαι Μτχ.: ούμενος, ουμένη/α, ούμενον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) 4. «Αττικός Μέλλων»: δεν περιορίζεται μόνο στην Αττ. διάλεκτο, αλλά ο όρος έχει καθιερωθεί από τη συνήθεια. «Δωρικός Μέλλων»: ο όρος επεκτείνεται από την κανονική χρήση του και στους συνρ. μέλλ. απθ. ρ., γνωστούς από τον Όμηρο και τους Αττ. συγγραφείς. => G&G § 678 κ.ε., Smyth § 538 κ.ε., K‒B II, σσ. 105-110, Schwyzer I, σσ. 784 κ.ε. Μετοχικές Καταλήξεις ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΣΥΝΡ. ΣΕ -εω «ΑΤΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ» ΕΝΕΡΓ., ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ε ΔΩΡΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ ΕΝΕΡΓ. ΜΕΛΛΩΝ ΕΝΕΡΓ. ΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΥΓΡΟ/ΕΡΡΙΝΟ ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΣΥΝΡ. ΣΕ -εω «ΑΤΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ» ΜΕΣ., ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ε ΔΩΡΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ ΜΕΣ. ΜΕΛΛΩΝ ΜΕΣ. ΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΥΓΡΟ/ΕΡΡΙΝΟ Αρ. Θ. Ουδ. Αρ. Θ.^1Σ Ουδ. Εν. Ον. / Κλ. ῶν οῦσα οῦν Εν. Ον. / Κλ. ούμενος/ε ουμένη/α ούμενον Γεν. οῦντος ούσης οῦντος Γεν. ουμένου ουμένης/ας ουμένου Δοτ. οῦντι ούσῃ οῦντι Δοτ. ουμένῳ ουμένῃ/ᾳ ουμένῳ Αιτ. οῦντα οῦσαν οῦν Αιτ. ούμενον ουμένην/αν ούμενον Δυ. Ον. / Κλ. οῦντε ούσα οῦντε Δυ. Ον. / Κλ. ουμένω ουμένα ουμένω Γεν. ούντοιν ούσαιν ούντοιν Γεν. ουμένοιν ουμέναιν ουμένοιν Δοτ. ούντοιν ούσαιν ούντοιν Δοτ. ουμένοιν ουμέναιν ουμένοιν Αιτ. οῦντε ούσα οῦντε Αιτ. ουμένω ουμένα ουμένω Πλ. Ον. / Κλ. οῦντες οῦσαι οῦντα Πλ. Ον. / Κλ. ούμενοι ούμεναι ούμενα Γεν. ούντων ουσῶν ούντων Γεν. ουμένων ουμένων ουμένων Δοτ. οῦσι(ν) ούσαις οῦσι(ν) Δοτ. ουμένοις ουμέναις ουμένοις Αιτ. οῦντας ούσας οῦντα Αιτ. ουμένους ουμένας ούμενα Close}: Αττ. μέλλ. ρ. ὑβρίζω
ὑβριζ ^{3 3 Ρηματικές Καταλήξεις ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (θεματικός), ΕΝΕΡΓ. ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (θεματικός), ΜΕΣ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Εν. 1 2 3 ον ες ε(ν) ω ῃς ῃ οιμι οις οι ε έτω Εν. 1 2 3 όμην ου, εο^2Σ ετο ωμαι ῃ ηται οίμην οιο οιτο οῦ, εο^2Σ έσθω Δυ. 2 3 ετον έτην ητον ητον οιτον οίτην ετον έτων Δυ. 2 3 εσθον έσθην ησθον ησθον οισθον οίσθην εσθον έσθων Πλ. 1 2 3 ομεν ετε ον ωμεν ητε ωσι(ν) οιμεν οιτε οιεν ετε όντων Πλ. 1 2 3 όμε(σ)θα εσθε οντο ώμε(σ)θα ησθε ωνται οίμε(σ)θα οισθε οιντο εσθε έσθων Απρφ.: εῖν, έμεναι^1Σ Μτχ.: ών, οῦσα, όν (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Απρφ.: έσθαι Μτχ.: όμενος, ομένη/α, όμενον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) 1. Κτλξ. απρφ. -έμεναι: συχνά Επκ.. Παραδείγματα εκτός Επκ. έχουν δοθεί σε λήμματα πλήρους μορφής. [Για τον όρο λήμμα πλήρους μορφής => Εισαγωγή] 2. Ο ασυνρ. τ. σε -εο οικείος σε όλες τις διαλέκτους εκτός Aττικής πεζογραφίας. 3. Τ. με κτλξ. -αι διακρίνονται συχνά από τον τόνο. Ενεργ. απρφ.: πέμψαι, φῆναι, καλέσαι, ἀκοῦσαι Ευκτ. ενεργ.: πέμψαι, φήναι, καλέσαι, ἀκούσαι Πρ. μέσ.: πέμψαι, φῆναι, κάλεσαι, ἄκουσαι Μετοχικές Καταλήξεις ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (θεματικός), ΕΝΕΡΓ. ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (θεματικός), ΜΕΣ. Αρ. Θ. Ουδ. Αρ. Θ.^1Σ Ουδ. Εν. Ον. / Κλ. ών οῦσα όν Εν. Ον. / Κλ. όμενος/ε ομένη/α όμενον Γεν. όντος ούσης όντος Γεν. ομένου ομένης/ας ομένου Δοτ. όντι ούσῃ όντι Δοτ. ομένῳ ομένῃ/ᾳ ομένῳ Αιτ. όντα οῦσαν όν Αιτ. όμενον ομένην/αν όμενον Δυ. Ον. / Κλ. όντε ούσα όντε Δυ. Ον. / Κλ. ομένω ομένα ομένω Γεν. όντοιν ούσαιν όντοιν Γεν. ομένοιν ομέναιν ομένοιν Δοτ. όντοιν ούσαιν όντοιν Δοτ. ομένοιν ομέναιν ομένοιν Αιτ. όντε ούσα όντε Αιτ. ομένω ομένα ομένω Πλ. Ον. / Κλ. όντες οῦσαι όντα Πλ. Ον. / Κλ. όμενοι όμεναι όμενα Γεν. όντων ουσῶν όντων Γεν. ομένων ομένων ομένων Δοτ. οῦσι(ν) ούσαις οῦσι(ν) Δοτ. ομένοις ομέναις ομένοις Αιτ. όντας ούσας όντα Αιτ. ομένους ομένας όμενα Close}: πρτ. ρ. ὑβρίζω
ὑβρικ^{9 9 Ρηματικές Καταλήξεις ΕΝΕΡΓ. - Ορ. ΜΕΣ.-ΠΑΘ.- Ορ. ΠΡΚ. ΥΠΣ. ΠΡΚ. ΥΠΣ. Εν. 1 2 3 α ας ε(ν) η ης ει(ν) Εν. 1 2 3 μαι σαι ται μην σο το Δυ. 2 3 ατον ατον ετον έτην Δυ. 2 3 σθον σθον σθον σθην Πλ. 1 2 3 αμεν ατε ασι(ν) εμεν ετε εσαν Πλ. 1 2 3 με(σ)θα σθε νται με(σ)θα σθε ντο Απρφ.: έναι, άμεναι^10Σ Μτχ.: ώς, υῖα, ός (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Απρφ.: σθαι Μτχ.: μένος, μένη/α, μένον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) 10. Όμ.: όχι κτλξ. -έναι. Παραδείγματα με -άμεναι εκτός Επκ.: λήμματα πλήρους μορφής. Μετοχικές Καταλήξεις ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΕΝΕΡΓ. ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ. Αρ. Θ. Ουδ. Αρ. Θ.^1Σ Ουδ. Εν. Ον. /Κλ. ώς υῖα ός Εν. Ον. / Κλ. μένος/ε μένη/α μένον Γεν. ότος υίας ότος Γεν. μένου μένης/ας μένου Δοτ. ότι υίᾳ ότι Δοτ. μένῳ μένῃ/ᾳ μένῳ Αιτ. ότα υῖαν ός Αιτ. μένον μένην/αν μένον Δυ. Ον. / Κλ. ότε υία ότε Δυ. Ον. / Κλ. μένω μένα μένω Γεν. ότοιν υίαιν ότοιν Γεν. μένοιν μέναιν μένοιν Δοτ. ότοιν υίαιν ότοιν Δοτ. μένοιν μέναιν μένοιν Αιτ. ότε υία ότε Αιτ. μένω μένα μένω Πλ. Ον. / Κλ. ότες υῖαι ότα Πλ. Ον. / Κλ. μένοι μέναι μένα Γεν. ότων υιῶν ότων Γεν. μένων μένων μένων Δοτ. όσι(ν) υίαις όσι(ν) Δοτ. μένοις μέναις μένοις Αιτ. ότας υίας ότα Αιτ. μένους μένας μένα 1. Θ. εν. της μεσ. - παθ. μτχ.: κανονικά με α, όχι η, στην τελική συλλαβή σε όλες τις διαλέκτους πλην της Αττ.-Ιων. 2. Σε αυτόν τον πίνακα εντάσσεται η κλίση μερικών άλλων τ. σε -μι. ΣΗΜΕΙΩΣΗ Αναγκαία η επιφύλαξη και η προσοχή ως προς την απατηλή ομοιότητα πολλών τύπων. Όθεν, 1. -ντι: δοτ. μτχ. & Δωρ. 3ο πλ. 2. η υπ. αορ. με βραχύ φωνήεν συχνά ομοιάζει προς μέλλ. 3. -εν: 3ο εν, 3ο πλ. και απρφ. Οι λιγότερο οικείοι τύποι δίνονται σε λήμματα πλήρους μορφής με κατάλληλες παραπομπές. Close}: πρκ. / υπσ. ενεργ. ρ. ὑβρίζω
ὑβρισ^{1 1 Ρηματικές Καταλήξεις ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΕΝΕΡΓ. ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΜΕΣ. ΜΕΛΛΩΝ & ΣΥΝΤ. ΜΕΛΛ., ΠΑΘ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Εν. 1 2 3 ω εις ει ω ῃς ῃ οιμι οις οι ε έτω Εν. 1 2 3 ομαι ει, ῃ εται ωμαι ῃ ηται οίμην οιο οιτο ου, εο^2Σ έσθω Δυ. 2 3 ετον ετον ητον ητον οιτον οίτην ετον έτων Δυ. 2 3 εσθον εσθον ησθον ησθον οισθον οίσθην εσθον έσθων Πλ. 1 2 3 ομεν ετε ουσι(ν) ωμεν ητε ωσι(ν) οιμεν οιτε οιεν ετε όντων Πλ. 1 2 3 όμε(σ)θα εσθε ονται ώμε(σ)θα ησθε ωνται οίμε(σ)θα οισθε οιντο εσθε έσθων Απρφ.: ειν, έμεναι^1Σ Μτχ.: ων, ουσα, ον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Απρφ.: εσθαι Μτχ.: όμενος, ομένη/α, όμενον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Μετοχικές Καταλήξεις ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΕΝΕΡΓ. ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΜΕΣ. ΜΕΛΛΩΝ & ΣΥΝΤ. ΜΕΛΛΩΝ, ΠΑΘ. Αρ. Θ. Ουδ. Αρ. Θ.^1Σ Ουδ. Εν. Ον. / Κλ. ων ουσα ον Εν. Ον. / Κλ. όμενος/ε ομένη/α όμενον Γεν. οντος ούσης οντος Γεν. ομένου ομένης/ας ομένου Δοτ. οντι ούσῃ οντι Δοτ. ομένῳ ομένῃ/ᾳ ομένῳ Αιτ. οντα ουσαν ον Αιτ. όμενον ομένην/αν όμενον Δυ. Ον. / Κλ. οντε ουσα οντε Δυ. Ον. / Κλ. ομένω ομένα ομένω Γεν. όντοιν ούσαιν όντοιν Γεν. ομένοιν ομέναιν ομένοιν Δοτ. όντοιν ούσαιν όντοιν Δοτ. ομένοιν ομέναιν ομένοιν Αιτ. οντε ουσα οντε Αιτ. ομένω ομένα ομένω Πλ. Ον. / Κλ. οντες ουσαι οντα Πλ. Ον. / Κλ. όμενοι όμεναι όμενα Γεν. όντων ουσῶν όντων Γεν. ομένων ομένων ομένων Δοτ. ουσι(ν) ούσαις ουσι(ν) Δοτ. ομένοις ομέναις ομένοις Αιτ. οντας ούσας οντα Αιτ. ομένους ομένας όμενα Close}: μέλλ. ρ. ὑβρίζω (Σοφ. Αἴ. 560, διάφ. γρ.)
ὑβρισ^{2 2 Ρηματικές Καταλήξεις ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄ ΕΝΕΡΓ. ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄ ΜΕΣ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Εν. 1 2 3 α ας ε(ν) ω ῃς ῃ αιμι ειας ειε(ν), αι^3Σ ον άτω Εν. 1 2 3 άμην ω ατο ωμαι ῃ ηται αίμην αιο αιτο αι^3Σ άσθω Δυ. 2 3 ατον άτην ητον ητον αιτον αίτην ατον άτων Δυ. 2 3 ασθον άσθην ησθον ησθον αισθον αίσθην ασθον άσθων Πλ. 1 2 3 αμεν ατε αν ωμεν ητε ωσι(ν) αιμεν αιτε ειαν ατε άντων Πλ. 1 2 3 άμε(σ)θα ασθε αντο ώμε(σ)θα ησθε ωνται αίμε(σ)θα αισθε αιντο ασθε άσθων Απρφ.: αι^3Σ Μτχ.: ας, ασα, αν (=> Μετοχικές καταλήξεις) Απρφ.: ασθαι Μτχ.: άμενος, αμένη/α, άμενον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Μετοχικές Καταλήξεις ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄, ΕΝΕΡΓ. ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄, ΜΕΣ. Αρ. Θ. Ουδ. Αρ. Θ.^1Σ Ουδ. Εν. Ον. / Κλ. ας ασα αν Εν. Ον. / Κλ. άμενος/ε αμένη/α άμενον Γεν. αντος άσης αντος Γεν. αμένου αμένης/ας αμένου Δοτ. αντι άσῃ αντι Δοτ. αμένῳ αμένῃ/ᾳ αμένῳ Αιτ. αντα ασαν αν Αιτ. άμενον αμένην/αν άμενον Δυ. Ον. / Κλ. αντε άσα αντε Δυ. Ον. / Κλ. αμένω αμένα αμένω Γεν. άντοιν άσαιν άντοιν Γεν. αμένοιν αμέναιν αμένοιν Δοτ. άντοιν άσαιν άντοιν Δοτ. αμένοιν αμέναιν αμένοιν Αιτ. αντε άσα αντε Αιτ. αμένω αμένα αμένω Πλ. Ον. / Κλ. αντες ασαι αντα Πλ. Ον. / Κλ. άμενοι άμεναι άμενα Γεν. άντων ασῶν άντων Γεν. αμένων αμένων αμένων Δοτ. ασι(ν) άσαις ασι(ν) Δοτ. αμένοις αμέναις αμένοις Αιτ. αντας άσας αντα Αιτ. αμένους αμένας άμενα Close}: αόρ. ρ. ὑβρίζω
ὑβρισδ^{1 1 Ρηματικές Καταλήξεις ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΕΝΕΡΓ. ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΜΕΣ. ΜΕΛΛΩΝ & ΣΥΝΤ. ΜΕΛΛ., ΠΑΘ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Εν. 1 2 3 ω εις ει ω ῃς ῃ οιμι οις οι ε έτω Εν. 1 2 3 ομαι ει, ῃ εται ωμαι ῃ ηται οίμην οιο οιτο ου, εο^2Σ έσθω Δυ. 2 3 ετον ετον ητον ητον οιτον οίτην ετον έτων Δυ. 2 3 εσθον εσθον ησθον ησθον οισθον οίσθην εσθον έσθων Πλ. 1 2 3 ομεν ετε ουσι(ν) ωμεν ητε ωσι(ν) οιμεν οιτε οιεν ετε όντων Πλ. 1 2 3 όμε(σ)θα εσθε ονται ώμε(σ)θα ησθε ωνται οίμε(σ)θα οισθε οιντο εσθε έσθων Απρφ.: ειν, έμεναι^1Σ Μτχ.: ων, ουσα, ον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Απρφ.: εσθαι Μτχ.: όμενος, ομένη/α, όμενον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Μετοχικές Καταλήξεις ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΕΝΕΡΓ. ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΜΕΣ. ΜΕΛΛΩΝ & ΣΥΝΤ. ΜΕΛΛΩΝ, ΠΑΘ. Αρ. Θ. Ουδ. Αρ. Θ.^1Σ Ουδ. Εν. Ον. / Κλ. ων ουσα ον Εν. Ον. / Κλ. όμενος/ε ομένη/α όμενον Γεν. οντος ούσης οντος Γεν. ομένου ομένης/ας ομένου Δοτ. οντι ούσῃ οντι Δοτ. ομένῳ ομένῃ/ᾳ ομένῳ Αιτ. οντα ουσαν ον Αιτ. όμενον ομένην/αν όμενον Δυ. Ον. / Κλ. οντε ουσα οντε Δυ. Ον. / Κλ. ομένω ομένα ομένω Γεν. όντοιν ούσαιν όντοιν Γεν. ομένοιν ομέναιν ομένοιν Δοτ. όντοιν ούσαιν όντοιν Δοτ. ομένοιν ομέναιν ομένοιν Αιτ. οντε ουσα οντε Αιτ. ομένω ομένα ομένω Πλ. Ον. / Κλ. οντες ουσαι οντα Πλ. Ον. / Κλ. όμενοι όμεναι όμενα Γεν. όντων ουσῶν όντων Γεν. ομένων ομένων ομένων Δοτ. ουσι(ν) ούσαις ουσι(ν) Δοτ. ομένοις ομέναις ομένοις Αιτ. οντας ούσας οντα Αιτ. ομένους ομένας όμενα Close}: μτγν. ορθγρ. ενστ. ρ. ὑβρίζω (Θεόκρ. 14.9) [=> παισδ¹]
ὑβρισθ^{8ε 8ε Ρηματικές Καταλήξεις ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ημι (-μι) ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (αθέματος) ΕΝΕΡΓ., ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ε^6Σ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΘ. (Α΄ & Β΄) Ορ.^8Σ Υπ. Ευκτ. Πρ. ΠΡΤ ΑΟΡ. Β΄ ΑΟΡ. ΠΑΘ. ΑΟΡ. ΑΟΡ. ΠΑΘ. Εν. 1 2 3 ην εις ει - - - ην ης η ῶ ῇς ῇ είην είης είη ες^7Σ έτω ητι, ηθι^9Σ ήτω Δυ. 2 3 ετον έτην ετον έτην ητον ήτην ῆτον ῆτον εῖτον είτην ετον^7Σ έτων ητον ήτων Πλ. 1 2 3 εμεν ετε εσαν εμεν ετε εσαν ημεν ητε ησαν ῶμεν ῆτε ῶσι(ν) εῖμεν εῖτε εῖεν ετε^7Σ έντων ητε έντων Απρφ.: εῖναι (αόρ.²), ῆναι (αόρ. παθ.) Μτχ.: είς, εῖσα, έν (=> Μετοχικές Καταλήξεις) ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ημι (μι) ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (αθέματος) ΜΕΣ., ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ε^6Σ Ορ. Υπ. Ευκτ.. Πρ. Εν. 1 2 3 έμην εσο (πρτ.), ου (αόρ.) ετο ῶμαι ῇ ῆται είμην εῖο εῖτο οῦ, ου έσθω Δυ. 2 3 εσθον έσθην ῆσθον ῆσθον εῖσθον είσθην εσθον^7Σ έσθων Πλ. 1 2 3 έμε(σ)θα εσθε εντο ώμε(σ)θα ῆσθε ῶνται είμε(σ)θα εῖσθε εῖντο εσθε^7Σ έσθων Απρφ.: έσθαι Μτχ.: έμενος, εμένη/α, έμενον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Μετοχικές Καταλήξεις ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ημι (μι) ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (αθέματος) ΕΝΕΡΓ., ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ε ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΘ. (Α΄ & Β΄) ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ημι (μι) ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (αθέματος) ΜΕΣ., ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ε Αρ. Θ. Ουδ. Αρ. Θ.^1Σ Ουδ. Εν. Ον. / Κλ. είς εῖσα έν Εν. Ον. / Κλ. έμενος/ε εμένη/α έμενον Γεν. έντος είσης έντος Γεν. εμένου εμένης/ας εμένου Δοτ. έντι είσῃ έντι Δοτ. εμένῳ εμένῃ/ᾳ εμένῳ Αιτ. έντα εῖσαν έν Αιτ. έμενον εμένην/αν έμενον Δυ. Ον. / Κλ. έντε είσα έντε Δυ. Ον. / Κλ. εμένω εμένα εμένω Γεν. έντοιν είσαιν έντοιν Γεν. εμένοιν εμέναιν εμένοιν Δοτ. έντοιν είσαιν έντοιν Δοτ. εμένοιν εμέναιν εμένοιν Αιτ. έντε είσα έντε Αιτ. εμένω εμένα εμένω Πλ. Ον. / Κλ. έντες εῖσαι έντα Πλ. Ον. / Κλ. έμενοι έμεναι έμενα Γεν. έντων εισῶν έντων Γεν. εμένων εμένων εμένων Δοτ. εῖσι(ν) είσαις εῖσι(ν) Δοτ. εμένοις εμέναις εμένοις Αιτ. έντας είσας έντα Αιτ. εμένους εμένας έμενα Close}: αόρ. παθ. ρ. ὑβρίζω
ὑβρίσθαι: πρκ. παθ. απρφ. ρ. ὑβρίζω
ὑβρισθησ^{1 1 Ρηματικές Καταλήξεις ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΕΝΕΡΓ. ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΜΕΣ. ΜΕΛΛΩΝ & ΣΥΝΤ. ΜΕΛΛ., ΠΑΘ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Εν. 1 2 3 ω εις ει ω ῃς ῃ οιμι οις οι ε έτω Εν. 1 2 3 ομαι ει, ῃ εται ωμαι ῃ ηται οίμην οιο οιτο ου, εο^2Σ έσθω Δυ. 2 3 ετον ετον ητον ητον οιτον οίτην ετον έτων Δυ. 2 3 εσθον εσθον ησθον ησθον οισθον οίσθην εσθον έσθων Πλ. 1 2 3 ομεν ετε ουσι(ν) ωμεν ητε ωσι(ν) οιμεν οιτε οιεν ετε όντων Πλ. 1 2 3 όμε(σ)θα εσθε ονται ώμε(σ)θα ησθε ωνται οίμε(σ)θα οισθε οιντο εσθε έσθων Απρφ.: ειν, έμεναι^1Σ Μτχ.: ων, ουσα, ον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Απρφ.: εσθαι Μτχ.: όμενος, ομένη/α, όμενον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Μετοχικές Καταλήξεις ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΕΝΕΡΓ. ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΜΕΣ. ΜΕΛΛΩΝ & ΣΥΝΤ. ΜΕΛΛΩΝ, ΠΑΘ. Αρ. Θ. Ουδ. Αρ. Θ.^1Σ Ουδ. Εν. Ον. / Κλ. ων ουσα ον Εν. Ον. / Κλ. όμενος/ε ομένη/α όμενον Γεν. οντος ούσης οντος Γεν. ομένου ομένης/ας ομένου Δοτ. οντι ούσῃ οντι Δοτ. ομένῳ ομένῃ/ᾳ ομένῳ Αιτ. οντα ουσαν ον Αιτ. όμενον ομένην/αν όμενον Δυ. Ον. / Κλ. οντε ουσα οντε Δυ. Ον. / Κλ. ομένω ομένα ομένω Γεν. όντοιν ούσαιν όντοιν Γεν. ομένοιν ομέναιν ομένοιν Δοτ. όντοιν ούσαιν όντοιν Δοτ. ομένοιν ομέναιν ομένοιν Αιτ. οντε ουσα οντε Αιτ. ομένω ομένα ομένω Πλ. Ον. / Κλ. οντες ουσαι οντα Πλ. Ον. / Κλ. όμενοι όμεναι όμενα Γεν. όντων ουσῶν όντων Γεν. ομένων ομένων ομένων Δοτ. ουσι(ν) ούσαις ουσι(ν) Δοτ. ομένοις ομέναις ομένοις Αιτ. οντας ούσας οντα Αιτ. ομένους ομένας όμενα Close}: μέλλ. παθ. ρ. ὑβρίζω
ὕβρισμαι: πρκ. παθ. ορ., 1ο εν. ρ. ὑβρίζω
ὑβρίσμεθα: πρκ. παθ. ορ., 1ο πλ. ρ. ὑβρίζω
ὑβρισμένος: -η, -ον, πρκ. παθ. μτχ. ρ. ὑβρίζω
ὑβρισσ^{2 2 Ρηματικές Καταλήξεις ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄ ΕΝΕΡΓ. ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄ ΜΕΣ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Εν. 1 2 3 α ας ε(ν) ω ῃς ῃ αιμι ειας ειε(ν), αι^3Σ ον άτω Εν. 1 2 3 άμην ω ατο ωμαι ῃ ηται αίμην αιο αιτο αι^3Σ άσθω Δυ. 2 3 ατον άτην ητον ητον αιτον αίτην ατον άτων Δυ. 2 3 ασθον άσθην ησθον ησθον αισθον αίσθην ασθον άσθων Πλ. 1 2 3 αμεν ατε αν ωμεν ητε ωσι(ν) αιμεν αιτε ειαν ατε άντων Πλ. 1 2 3 άμε(σ)θα ασθε αντο ώμε(σ)θα ησθε ωνται αίμε(σ)θα αισθε αιντο ασθε άσθων Απρφ.: αι^3Σ Μτχ.: ας, ασα, αν (=> Μετοχικές καταλήξεις) Απρφ.: ασθαι Μτχ.: άμενος, αμένη/α, άμενον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Μετοχικές Καταλήξεις ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄, ΕΝΕΡΓ. ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄, ΜΕΣ. Αρ. Θ. Ουδ. Αρ. Θ.^1Σ Ουδ. Εν. Ον. / Κλ. ας ασα αν Εν. Ον. / Κλ. άμενος/ε αμένη/α άμενον Γεν. αντος άσης αντος Γεν. αμένου αμένης/ας αμένου Δοτ. αντι άσῃ αντι Δοτ. αμένῳ αμένῃ/ᾳ αμένῳ Αιτ. αντα ασαν αν Αιτ. άμενον αμένην/αν άμενον Δυ. Ον. / Κλ. αντε άσα αντε Δυ. Ον. / Κλ. αμένω αμένα αμένω Γεν. άντοιν άσαιν άντοιν Γεν. αμένοιν αμέναιν αμένοιν Δοτ. άντοιν άσαιν άντοιν Δοτ. αμένοιν αμέναιν αμένοιν Αιτ. αντε άσα αντε Αιτ. αμένω αμένα αμένω Πλ. Ον. / Κλ. αντες ασαι αντα Πλ. Ον. / Κλ. άμενοι άμεναι άμενα Γεν. άντων ασῶν άντων Γεν. αμένων αμένων αμένων Δοτ. ασι(ν) άσαις ασι(ν) Δοτ. αμένοις αμέναις αμένοις Αιτ. αντας άσας αντα Αιτ. αμένους αμένας άμενα Close}: Επκ. αόρ. ρ. ὑβρίζω
ὕβριστο: υπσ. παθ., 3ο εν. ρ. ὑβρίζω
ὑγιακ^{9 9 Ρηματικές Καταλήξεις ΕΝΕΡΓ. - Ορ. ΜΕΣ.-ΠΑΘ.- Ορ. ΠΡΚ. ΥΠΣ. ΠΡΚ. ΥΠΣ. Εν. 1 2 3 α ας ε(ν) η ης ει(ν) Εν. 1 2 3 μαι σαι ται μην σο το Δυ. 2 3 ατον ατον ετον έτην Δυ. 2 3 σθον σθον σθον σθην Πλ. 1 2 3 αμεν ατε ασι(ν) εμεν ετε εσαν Πλ. 1 2 3 με(σ)θα σθε νται με(σ)θα σθε ντο Απρφ.: έναι, άμεναι^10Σ Μτχ.: ώς, υῖα, ός (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Απρφ.: σθαι Μτχ.: μένος, μένη/α, μένον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) 10. Όμ.: όχι κτλξ. -έναι. Παραδείγματα με -άμεναι εκτός Επκ.: λήμματα πλήρους μορφής. Μετοχικές Καταλήξεις ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΕΝΕΡΓ. ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ. Αρ. Θ. Ουδ. Αρ. Θ.^1Σ Ουδ. Εν. Ον. /Κλ. ώς υῖα ός Εν. Ον. / Κλ. μένος/ε μένη/α μένον Γεν. ότος υίας ότος Γεν. μένου μένης/ας μένου Δοτ. ότι υίᾳ ότι Δοτ. μένῳ μένῃ/ᾳ μένῳ Αιτ. ότα υῖαν ός Αιτ. μένον μένην/αν μένον Δυ. Ον. / Κλ. ότε υία ότε Δυ. Ον. / Κλ. μένω μένα μένω Γεν. ότοιν υίαιν ότοιν Γεν. μένοιν μέναιν μένοιν Δοτ. ότοιν υίαιν ότοιν Δοτ. μένοιν μέναιν μένοιν Αιτ. ότε υία ότε Αιτ. μένω μένα μένω Πλ. Ον. / Κλ. ότες υῖαι ότα Πλ. Ον. / Κλ. μένοι μέναι μένα Γεν. ότων υιῶν ότων Γεν. μένων μένων μένων Δοτ. όσι(ν) υίαις όσι(ν) Δοτ. μένοις μέναις μένοις Αιτ. ότας υίας ότα Αιτ. μένους μένας μένα 1. Θ. εν. της μεσ. - παθ. μτχ.: κανονικά με α, όχι η, στην τελική συλλαβή σε όλες τις διαλέκτους πλην της Αττ.-Ιων. 2. Σε αυτόν τον πίνακα εντάσσεται η κλίση μερικών άλλων τ. σε -μι. ΣΗΜΕΙΩΣΗ Αναγκαία η επιφύλαξη και η προσοχή ως προς την απατηλή ομοιότητα πολλών τύπων. Όθεν, 1. -ντι: δοτ. μτχ. & Δωρ. 3ο πλ. 2. η υπ. αορ. με βραχύ φωνήεν συχνά ομοιάζει προς μέλλ. 3. -εν: 3ο εν, 3ο πλ. και απρφ. Οι λιγότερο οικείοι τύποι δίνονται σε λήμματα πλήρους μορφής με κατάλληλες παραπομπές. Close}: πρκ. ενεργ. ρ. ὑγιάζω
ὑγιαν^{2 2 Ρηματικές Καταλήξεις ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄ ΕΝΕΡΓ. ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄ ΜΕΣ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Εν. 1 2 3 α ας ε(ν) ω ῃς ῃ αιμι ειας ειε(ν), αι^3Σ ον άτω Εν. 1 2 3 άμην ω ατο ωμαι ῃ ηται αίμην αιο αιτο αι^3Σ άσθω Δυ. 2 3 ατον άτην ητον ητον αιτον αίτην ατον άτων Δυ. 2 3 ασθον άσθην ησθον ησθον αισθον αίσθην ασθον άσθων Πλ. 1 2 3 αμεν ατε αν ωμεν ητε ωσι(ν) αιμεν αιτε ειαν ατε άντων Πλ. 1 2 3 άμε(σ)θα ασθε αντο ώμε(σ)θα ησθε ωνται αίμε(σ)θα αισθε αιντο ασθε άσθων Απρφ.: αι^3Σ Μτχ.: ας, ασα, αν (=> Μετοχικές καταλήξεις) Απρφ.: ασθαι Μτχ.: άμενος, αμένη/α, άμενον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Μετοχικές Καταλήξεις ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄, ΕΝΕΡΓ. ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄, ΜΕΣ. Αρ. Θ. Ουδ. Αρ. Θ.^1Σ Ουδ. Εν. Ον. / Κλ. ας ασα αν Εν. Ον. / Κλ. άμενος/ε αμένη/α άμενον Γεν. αντος άσης αντος Γεν. αμένου αμένης/ας αμένου Δοτ. αντι άσῃ αντι Δοτ. αμένῳ αμένῃ/ᾳ αμένῳ Αιτ. αντα ασαν αν Αιτ. άμενον αμένην/αν άμενον Δυ. Ον. / Κλ. αντε άσα αντε Δυ. Ον. / Κλ. αμένω αμένα αμένω Γεν. άντοιν άσαιν άντοιν Γεν. αμένοιν αμέναιν αμένοιν Δοτ. άντοιν άσαιν άντοιν Δοτ. αμένοιν αμέναιν αμένοιν Αιτ. αντε άσα αντε Αιτ. αμένω αμένα αμένω Πλ. Ον. / Κλ. αντες ασαι αντα Πλ. Ον. / Κλ. άμενοι άμεναι άμενα Γεν. άντων ασῶν άντων Γεν. αμένων αμένων αμένων Δοτ. ασι(ν) άσαις ασι(ν) Δοτ. αμένοις αμέναις αμένοις Αιτ. αντας άσας αντα Αιτ. αμένους αμένας άμενα Close}: αόρ.¹ ρ. ὑγιαίνω
ὑγιαν^{4ε 4ε Ρηματικές Καταλήξεις ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΣΥΝΡ. ΣΕ -εω «ΑΤΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ» ΕΝΕΡΓ., ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ε^4Σ ΔΩΡΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ ΕΝΕΡΓ.^4Σ ΜΕΛΛΩΝ ΕΝΕΡΓ. ΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΥΓΡΟ/ΕΡΡΙΝΟ ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΣΥΝΡ. ΣΕ -εω «ΑΤΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ» ΜΕΣ., ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ε^4Σ ΔΩΡΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ ΜΕΣ.^4Σ ΜΕΛΛΩΝ ΜΕΣ. ΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΥΓΡΟ/ΕΡΡΙΝΟ Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Εν. 1 2 3 ῶ εῖς εῖ ῶ ῇς ῇ οίην οίης οίη ει είτω Εν. 1 2 3 οῦμαι ῇ, εῖ εῖται ῶμαι ῇ ῆται οίμην οῖο οῖτο οῦ είσθω Δυ. 2 3 εῖτον εῖτον ῆτον ῆτον οῖτον οίτην εῖτον είτων Δυ. 2 3 εῖσθον εῖσθον ῆσθον ῆσθον οῖσθον οίσθην εῖσθον είσθων Πλ. 1 2 3 οῦμεν εῖτε οῦσι(ν) ῶμεν ῆτε ῶσι(ν) οῖμεν οῖτε οῖεν εῖτε ούντων Πλ. 1 2 3 ούμε(σ)θα εῖσθε οῦνται ώμε(σ)θα ῆσθε ῶνται οίμε(σ)θα οῖσθε οῖντο εῖσθε είσθων Απρφ.: εῖν Μτχ.: ῶν, οῦσα, οῦν (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Απρφ.: εῖσθαι Μτχ.: ούμενος, ουμένη/α, ούμενον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) 4. «Αττικός Μέλλων»: δεν περιορίζεται μόνο στην Αττ. διάλεκτο, αλλά ο όρος έχει καθιερωθεί από τη συνήθεια. «Δωρικός Μέλλων»: ο όρος επεκτείνεται από την κανονική χρήση του και στους συνρ. μέλλ. απθ. ρ., γνωστούς από τον Όμηρο και τους Αττ. συγγραφείς. => G&G § 678 κ.ε., Smyth § 538 κ.ε., K‒B II, σσ. 105-110, Schwyzer I, σσ. 784 κ.ε. Μετοχικές Καταλήξεις ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΣΥΝΡ. ΣΕ -εω «ΑΤΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ» ΕΝΕΡΓ., ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ε ΔΩΡΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ ΕΝΕΡΓ. ΜΕΛΛΩΝ ΕΝΕΡΓ. ΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΥΓΡΟ/ΕΡΡΙΝΟ ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΣΥΝΡ. ΣΕ -εω «ΑΤΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ» ΜΕΣ., ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ε ΔΩΡΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ ΜΕΣ. ΜΕΛΛΩΝ ΜΕΣ. ΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΥΓΡΟ/ΕΡΡΙΝΟ Αρ. Θ. Ουδ. Αρ. Θ.^1Σ Ουδ. Εν. Ον. / Κλ. ῶν οῦσα οῦν Εν. Ον. / Κλ. ούμενος/ε ουμένη/α ούμενον Γεν. οῦντος ούσης οῦντος Γεν. ουμένου ουμένης/ας ουμένου Δοτ. οῦντι ούσῃ οῦντι Δοτ. ουμένῳ ουμένῃ/ᾳ ουμένῳ Αιτ. οῦντα οῦσαν οῦν Αιτ. ούμενον ουμένην/αν ούμενον Δυ. Ον. / Κλ. οῦντε ούσα οῦντε Δυ. Ον. / Κλ. ουμένω ουμένα ουμένω Γεν. ούντοιν ούσαιν ούντοιν Γεν. ουμένοιν ουμέναιν ουμένοιν Δοτ. ούντοιν ούσαιν ούντοιν Δοτ. ουμένοιν ουμέναιν ουμένοιν Αιτ. οῦντε ούσα οῦντε Αιτ. ουμένω ουμένα ουμένω Πλ. Ον. / Κλ. οῦντες οῦσαι οῦντα Πλ. Ον. / Κλ. ούμενοι ούμεναι ούμενα Γεν. ούντων ουσῶν ούντων Γεν. ουμένων ουμένων ουμένων Δοτ. οῦσι(ν) ούσαις οῦσι(ν) Δοτ. ουμένοις ουμέναις ουμένοις Αιτ. οῦντας ούσας οῦντα Αιτ. ουμένους ουμένας ούμενα Close}: μέλλ. ρ. ὑγιαίνω
ὑγιασ^{1 1 Ρηματικές Καταλήξεις ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΕΝΕΡΓ. ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΜΕΣ. ΜΕΛΛΩΝ & ΣΥΝΤ. ΜΕΛΛ., ΠΑΘ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Ορ. Υπ. Ευκτ. Πρ. Εν. 1 2 3 ω εις ει ω ῃς ῃ οιμι οις οι ε έτω Εν. 1 2 3 ομαι ει, ῃ εται ωμαι ῃ ηται οίμην οιο οιτο ου, εο^2Σ έσθω Δυ. 2 3 ετον ετον ητον ητον οιτον οίτην ετον έτων Δυ. 2 3 εσθον εσθον ησθον ησθον οισθον οίσθην εσθον έσθων Πλ. 1 2 3 ομεν ετε ουσι(ν) ωμεν ητε ωσι(ν) οιμεν οιτε οιεν ετε όντων Πλ. 1 2 3 όμε(σ)θα εσθε ονται ώμε(σ)θα ησθε ωνται οίμε(σ)θα οισθε οιντο εσθε έσθων Απρφ.: ειν, έμεναι^1Σ Μτχ.: ων, ουσα, ον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Απρφ.: εσθαι Μτχ.: όμενος, ομένη/α, όμενον (=> Μετοχικές Καταλήξεις) Μετοχικές Καταλήξεις ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΕΝΕΡΓ. ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΜΕΣ. ΜΕΛΛΩΝ & ΣΥΝΤ. ΜΕΛΛΩΝ, ΠΑΘ. Αρ. Θ. Ουδ. Αρ. Θ.^1Σ Ουδ. Εν. Ον. / Κλ. ων ουσα ον Εν. Ον. / Κλ. όμενος/ε ομένη/α όμενον Γεν. οντος ούσης οντος Γεν. ομένου ομένης/ας ομένου Δοτ. οντι ούσῃ οντι Δοτ. ομένῳ ομένῃ/ᾳ ομένῳ Αιτ. οντα ουσαν ον Αιτ. όμενον ομένην/αν όμενον Δυ. Ον. / Κλ. οντε ουσα οντε Δυ. Ον. / Κλ. ομένω ομένα ομένω Γεν. όντοιν ούσαιν όντοιν Γεν. ομένοιν ομέναιν ομένοιν Δοτ. όντοιν ούσαιν όντοιν Δοτ. ομένοιν ομέναιν ομένοιν Αιτ. οντε ουσα οντε Αιτ. ομένω ομένα ομένω Πλ. Ον. / Κλ. οντες ουσαι οντα Πλ. Ον. / Κλ. όμενοι όμεναι όμενα Γεν. όντων ουσῶν όντων Γεν. ομένων ομένων ομένων Δοτ. ουσι(ν) ούσαις ουσι(ν) Δοτ. ομένοις ομέναις ομένοις Αιτ. οντας ούσας οντα Αιτ. ομένους ομένας όμενα Close}: μέλλ. ρ. ὑγιάζω

Ψηφίδες για την ελληνική γλώσσα

Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία

Εργαλεία

Κατάλογος ρηματικών τύπων της Αρχαίας Ελληνικής

Αρχική

Αναζήτηση

Βραχυγραφίες

Παραρτήματα

Συστατικά στοιχεία

Επιλογές αναζήτησης

Αποτελέσματα για: "Υ"

ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΕΝΕΡΓ.					ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ω ΜΕΛΛΩΝ (σιγματικός), ΜΕΣ. ΜΕΛΛΩΝ & ΣΥΝΤ. ΜΕΛΛΩΝ, ΠΑΘ.
		Αρ.	Θ.	Ουδ.			Αρ.	Θ.^1Σ	Ουδ.
Εν.	Ον. / Κλ.	ων	ουσα	ον	Εν.	Ον. / Κλ.	όμενος/ε	ομένη/α	όμενον
	Γεν.	οντος	ούσης	οντος		Γεν.	ομένου	ομένης/ας	ομένου
	Δοτ.	οντι	ούσῃ	οντι		Δοτ.	ομένῳ	ομένῃ/ᾳ	ομένῳ
	Αιτ.	οντα	ουσαν	ον		Αιτ.	όμενον	ομένην/αν	όμενον

Δυ.	Ον. / Κλ.	οντε	ουσα	οντε	Δυ.	Ον. / Κλ.	ομένω	ομένα	ομένω
	Γεν.	όντοιν	ούσαιν	όντοιν		Γεν.	ομένοιν	ομέναιν	ομένοιν
	Δοτ.	όντοιν	ούσαιν	όντοιν		Δοτ.	ομένοιν	ομέναιν	ομένοιν
	Αιτ.	οντε	ουσα	οντε		Αιτ.	ομένω	ομένα	ομένω

Πλ.	Ον. / Κλ.	οντες	ουσαι	οντα	Πλ.	Ον. / Κλ.	όμενοι	όμεναι	όμενα
	Γεν.	όντων	ουσῶν	όντων		Γεν.	ομένων	ομένων	ομένων
	Δοτ.	ουσι(ν)	ούσαις	ουσι(ν)		Δοτ.	ομένοις	ομέναις	ομένοις
	Αιτ.	οντας	ούσας	οντα		Αιτ.	ομένους	ομένας	όμενα

ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (θεματικός), ΕΝΕΡΓ.					ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (θεματικός), ΜΕΣ.
		Αρ.	Θ.	Ουδ.			Αρ.	Θ.^1Σ	Ουδ.
Εν.	Ον. / Κλ.	ών	οῦσα	όν	Εν.	Ον. / Κλ.	όμενος/ε	ομένη/α	όμενον
	Γεν.	όντος	ούσης	όντος		Γεν.	ομένου	ομένης/ας	ομένου
	Δοτ.	όντι	ούσῃ	όντι		Δοτ.	ομένῳ	ομένῃ/ᾳ	ομένῳ
	Αιτ.	όντα	οῦσαν	όν		Αιτ.	όμενον	ομένην/αν	όμενον

Δυ.	Ον. / Κλ.	όντε	ούσα	όντε	Δυ.	Ον. / Κλ.	ομένω	ομένα	ομένω
	Γεν.	όντοιν	ούσαιν	όντοιν		Γεν.	ομένοιν	ομέναιν	ομένοιν
	Δοτ.	όντοιν	ούσαιν	όντοιν		Δοτ.	ομένοιν	ομέναιν	ομένοιν
	Αιτ.	όντε	ούσα	όντε		Αιτ.	ομένω	ομένα	ομένω

Πλ.	Ον. / Κλ.	όντες	οῦσαι	όντα	Πλ.	Ον. / Κλ.	όμενοι	όμεναι	όμενα
	Γεν.	όντων	ουσῶν	όντων		Γεν.	ομένων	ομένων	ομένων
	Δοτ.	οῦσι(ν)	ούσαις	οῦσι(ν)		Δοτ.	ομένοις	ομέναις	ομένοις
	Αιτ.	όντας	ούσας	όντα		Αιτ.	ομένους	ομένας	όμενα

ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΣΥΝΡ. ΣΕ -εω «ΑΤΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ» ΕΝΕΡΓ., ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ε ΔΩΡΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ ΕΝΕΡΓ. ΜΕΛΛΩΝ ΕΝΕΡΓ. ΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΥΓΡΟ/ΕΡΡΙΝΟ					ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΣΥΝΡ. ΣΕ -εω «ΑΤΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ» ΜΕΣ., ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ε ΔΩΡΙΚΟΣ ΜΕΛΛΩΝ ΜΕΣ. ΜΕΛΛΩΝ ΜΕΣ. ΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΥΓΡΟ/ΕΡΡΙΝΟ
		Αρ.	Θ.	Ουδ.			Αρ.	Θ.^1Σ	Ουδ.
Εν.	Ον. / Κλ.	ῶν	οῦσα	οῦν	Εν.	Ον. / Κλ.	ούμενος/ε	ουμένη/α	ούμενον
	Γεν.	οῦντος	ούσης	οῦντος		Γεν.	ουμένου	ουμένης/ας	ουμένου
	Δοτ.	οῦντι	ούσῃ	οῦντι		Δοτ.	ουμένῳ	ουμένῃ/ᾳ	ουμένῳ
	Αιτ.	οῦντα	οῦσαν	οῦν		Αιτ.	ούμενον	ουμένην/αν	ούμενον

Δυ.	Ον. / Κλ.	οῦντε	ούσα	οῦντε	Δυ.	Ον. / Κλ.	ουμένω	ουμένα	ουμένω
	Γεν.	ούντοιν	ούσαιν	ούντοιν		Γεν.	ουμένοιν	ουμέναιν	ουμένοιν
	Δοτ.	ούντοιν	ούσαιν	ούντοιν		Δοτ.	ουμένοιν	ουμέναιν	ουμένοιν
	Αιτ.	οῦντε	ούσα	οῦντε		Αιτ.	ουμένω	ουμένα	ουμένω

Πλ.	Ον. / Κλ.	οῦντες	οῦσαι	οῦντα	Πλ.	Ον. / Κλ.	ούμενοι	ούμεναι	ούμενα
	Γεν.	ούντων	ουσῶν	ούντων		Γεν.	ουμένων	ουμένων	ουμένων
	Δοτ.	οῦσι(ν)	ούσαις	οῦσι(ν)		Δοτ.	ουμένοις	ουμέναις	ουμένοις
	Αιτ.	οῦντας	ούσας	οῦντα		Αιτ.	ουμένους	ουμένας	ούμενα

		ΕΝΕΡΓ. - Ορ.				ΜΕΣ.-ΠΑΘ.- Ορ.
		ΠΡΚ.	ΥΠΣ.			ΠΡΚ.	ΥΠΣ.
Εν.	1 2 3	α ας ε(ν)	η ης ει(ν)	Εν.	1 2 3	μαι σαι ται		μην σο το
Δυ.	2 3	ατον ατον	ετον έτην	Δυ.	2 3	σθον σθον		σθον σθην
Πλ.	1 2 3	αμεν ατε ασι(ν)	εμεν ετε εσαν	Πλ.	1 2 3	με(σ)θα σθε νται		με(σ)θα σθε ντο
Απρφ.: έναι, άμεναι^10Σ Μτχ.: ώς, υῖα, ός (=> Μετοχικές Καταλήξεις)				Απρφ.: σθαι Μτχ.: μένος, μένη/α, μένον (=> Μετοχικές Καταλήξεις)

ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΕΝΕΡΓ.					ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ.
		Αρ.	Θ.	Ουδ.			Αρ.	Θ.^1Σ	Ουδ.
Εν.	Ον. /Κλ.	ώς	υῖα	ός	Εν.	Ον. / Κλ.	μένος/ε	μένη/α	μένον
	Γεν.	ότος	υίας	ότος		Γεν.	μένου	μένης/ας	μένου
	Δοτ.	ότι	υίᾳ	ότι		Δοτ.	μένῳ	μένῃ/ᾳ	μένῳ
	Αιτ.	ότα	υῖαν	ός		Αιτ.	μένον	μένην/αν	μένον

Δυ.	Ον. / Κλ.	ότε	υία	ότε	Δυ.	Ον. / Κλ.	μένω	μένα	μένω
	Γεν.	ότοιν	υίαιν	ότοιν		Γεν.	μένοιν	μέναιν	μένοιν
	Δοτ.	ότοιν	υίαιν	ότοιν		Δοτ.	μένοιν	μέναιν	μένοιν
	Αιτ.	ότε	υία	ότε		Αιτ.	μένω	μένα	μένω

Πλ.	Ον. / Κλ.	ότες	υῖαι	ότα	Πλ.	Ον. / Κλ.	μένοι	μέναι	μένα
	Γεν.	ότων	υιῶν	ότων		Γεν.	μένων	μένων	μένων
	Δοτ.	όσι(ν)	υίαις	όσι(ν)		Δοτ.	μένοις	μέναις	μένοις
	Αιτ.	ότας	υίας	ότα		Αιτ.	μένους	μένας	μένα

ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄, ΕΝΕΡΓ.					ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄, ΜΕΣ.
		Αρ.	Θ.	Ουδ.			Αρ.	Θ.^1Σ	Ουδ.
Εν.	Ον. / Κλ.	ας	ασα	αν	Εν.	Ον. / Κλ.	άμενος/ε	αμένη/α	άμενον
	Γεν.	αντος	άσης	αντος		Γεν.	αμένου	αμένης/ας	αμένου
	Δοτ.	αντι	άσῃ	αντι		Δοτ.	αμένῳ	αμένῃ/ᾳ	αμένῳ
	Αιτ.	αντα	ασαν	αν		Αιτ.	άμενον	αμένην/αν	άμενον

Δυ.	Ον. / Κλ.	αντε	άσα	αντε	Δυ.	Ον. / Κλ.	αμένω	αμένα	αμένω
	Γεν.	άντοιν	άσαιν	άντοιν		Γεν.	αμένοιν	αμέναιν	αμένοιν
	Δοτ.	άντοιν	άσαιν	άντοιν		Δοτ.	αμένοιν	αμέναιν	αμένοιν
	Αιτ.	αντε	άσα	αντε		Αιτ.	αμένω	αμένα	αμένω

Πλ.	Ον. / Κλ.	αντες	ασαι	αντα	Πλ.	Ον. / Κλ.	άμενοι	άμεναι	άμενα
	Γεν.	άντων	ασῶν	άντων		Γεν.	αμένων	αμένων	αμένων
	Δοτ.	ασι(ν)	άσαις	ασι(ν)		Δοτ.	αμένοις	αμέναις	αμένοις
	Αιτ.	αντας	άσας	αντα		Αιτ.	αμένους	αμένας	άμενα

ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝΕΡΓ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ημι (μι) ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (αθέματος) ΕΝΕΡΓ., ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ε ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΘ. (Α΄ & Β΄)					ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΜΕΣ.-ΠΑΘ., ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ -ημι (μι) ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (αθέματος) ΜΕΣ., ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ε
		Αρ.	Θ.	Ουδ.			Αρ.	Θ.^1Σ	Ουδ.
Εν.	Ον. / Κλ.	είς	εῖσα	έν	Εν.	Ον. / Κλ.	έμενος/ε	εμένη/α	έμενον
	Γεν.	έντος	είσης	έντος		Γεν.	εμένου	εμένης/ας	εμένου
	Δοτ.	έντι	είσῃ	έντι		Δοτ.	εμένῳ	εμένῃ/ᾳ	εμένῳ
	Αιτ.	έντα	εῖσαν	έν		Αιτ.	έμενον	εμένην/αν	έμενον

Δυ.	Ον. / Κλ.	έντε	είσα	έντε	Δυ.	Ον. / Κλ.	εμένω	εμένα	εμένω
	Γεν.	έντοιν	είσαιν	έντοιν		Γεν.	εμένοιν	εμέναιν	εμένοιν
	Δοτ.	έντοιν	είσαιν	έντοιν		Δοτ.	εμένοιν	εμέναιν	εμένοιν
	Αιτ.	έντε	είσα	έντε		Αιτ.	εμένω	εμένα	εμένω

Πλ.	Ον. / Κλ.	έντες	εῖσαι	έντα	Πλ.	Ον. / Κλ.	έμενοι	έμεναι	έμενα
	Γεν.	έντων	εισῶν	έντων		Γεν.	εμένων	εμένων	εμένων
	Δοτ.	εῖσι(ν)	είσαις	εῖσι(ν)		Δοτ.	εμένοις	εμέναις	εμένοις
	Αιτ.	έντας	είσας	έντα		Αιτ.	εμένους	εμένας	έμενα

Ψηφίδες για την ελληνική γλώσσα

Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία

Εργαλεία

Κατάλογος ρηματικών τύπων της Αρχαίας Ελληνικής

Αρχική

Αναζήτηση

Βραχυγραφίες

Παραρτήματα

Συστατικά στοιχεία

Οδηγίες αναζήτησης

Επιλογές αναζήτησης

Αποτελέσματα για: "Υ"

1

3

1

4ε

3

9

1

2

1

8ε

1

2

9

2

4ε

1

Μη διαθέσιμο